"Madoc, Hayalet'i gönderdi," dedim ve sonra durup baştan denedim. "Canına kastedecekler sandım."
Cardan bir gül ağacına doğru baktı, ağacın yaprakları o kadar siyah ve parlaktı ki rugan deri gibi gözüküyordu. "Dehşet vericiydi," dedi. "Düştüğünü görmek. Yani normalde de dehşet vericisin ama senin adına korkmaya alışık değilim. Sonra da sinirden köpürdüm. Hayatım boyunca hiç bu kadar sinirlendiğimi sanmıyorum."
"Faniler narindir," dedim.
"Sen değilsin," dedi kulağa kederli gelen bir şekilde. "Sen asla kırılmazsın."