buket
@jiny
na razrusha'ya. e'ya razrushost.
216 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
yazılan incelemelerdeki hayal kırıklıklarını anlıyorum ve bir yerde de katılıyorum ama bu kadar olumsuz yaklaşılacak kadar kötü ya da seriyi mahveden bir kitap da değildi... okuduğum en iyi, en gaddar ve en gerçekçi serilerden biriydi ve bu yüzden çok sevdim. ben de bu kitapta bazı şeylerin daha farklı işlenmiş olmasını çok isterdim ama bu haliyle de benim için yerini koruyor. mia'yı ve diğer her bir karakterini okuyup tanıdığım ve sevdiğim için o kadar mutluyum ki hayatımın bu seriyi okumadığım bir versiyonunu düşünmek istemiyorum. mercurio amcam yazacak başka bir şeyler daha yok muydu ben bir 23672 sayfa daha okurdum gibi :(
Reklam
bu kitabı okuyana kadar son ve ötesinin beni en çok sorgulamaya iten kitap olduğunu düşünürdüm. o kitap kurgusu gereği daha ağır ve biraz distopik bir kitaptı ama bu bambaşkaydı... çok kolay okunan bir dili var ama o satırlarda o kadar çok anlam yatıyor ki çoğu cümlede durup sindirmeye ve benimsemeye çalışıyorsunuz. çoklu evrenlere ve her seçimimizin sonsuz bir yaşam oluşturduğuna yüzde yüz inanıyorum demiyorum ama kitabın asıl vermek istediği mesaj da bu değil zaten. olay yaptıklarımız, yapmadıklarımız, yapamadıklarımız ve yapmak istediklerimiz tamamen. olmak istediği kişiyi bulamayan, hedeflerini iki günden fazla süre benimseyemeyen, her şeye çabuk heveslenip aynı hızda hevesi kaçan, bugüne kadar hiçbir şey başaramadığını düşünüp hayata geç kaldığını ve çok şey kaçırdığını düşünen ben için bu kitap o kadar iyi geldi ki sanki bir gün bu kitabı okumam gerekiyormuş gibi hissettim hep okurken. noranın ölme isteği hariç her şeyiyle o kadar özdeşebildim ki sanırım ilk defa bir kitabın karakteriyle bu kadar bağ kurabildim. etkisini uzun bir süre üzerimde hissetmek istiyorum çünkü kesinlikle yönümü değiştirdi diyebileceğim bir kitaptı. 2023ün değil 24 yılımın en iyi kitabıydı bu yüzden mutlaka ama mutlaka herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum
Öncelikle ben kitabın anlatım dilini kötü bulmadım. Eğer klasik bir gençlik veya romantik kitap okuyor olsaydık evet anlatımı göze batabilirdi ama bence kitabın kurgusuna gayet uyan bir anlatımı vardı. Kitabın finalinde yaşadıkları şokla ilgili paylaşım yapan çok fazla kişi gördüğüm için büyük bir beklentiyle başladım. Beklentimi karşıladı karşılamasına ama belki de tam olarak bu beklenti yüzünden olayı daha ortalarındayken tahmin edebildim :') Aynı durumu Şiirimin Her Kelimesi kitabını okurken de yaşamıştım ve iki kitabın da sonunu tahmin ettiğim için sonunda etkilenmeyeceğim düşünmüştüm ama yazarlık tam olarak burada başlıyor sanırım; tahmin etmenize, olayı bilmenize rağmen o duyguyu yine de size fazlasıyla yaşatarak. Spoiler vermemek için bir şey diyemeyeceğim ama okurken keyif aldığım ve yer yer stres olduğum bir kitap oldu. Irkçılığa, mükemmelliyetçilikten doğan baskılara, kendin olamamaya ve daha birçok konuya da çok güzel yer verilmiş. Mutlaka okuyun ve okutun.
Sonunda aylar sonra sonunu getirebildiğim bir kitap okudum ama bu kitabın bir sonu var mı, onu tartışmak gerekir... Kitabın türü bilim kurgu, konusundan da spoilersız bir şekilde bahsetmemiz gerekirse intihar eden Seth'in ölmesi gerekirken geçmiş yıllarında uyanması ve nelerin olduğunu çözmeye çalışması diye özetleyebiliriz. Bundan sonrası tamamen spoilerlı olacak. İlk 160 sayfa olaylar sadece Seth ve anılarıydı, başka hiçbir insan yoktu ve yazar Seth'i bu yalnızlık karşısında delirttiği kadar bizi de delirtti diyebilirim bir ara ben bile çok boğuldum. Kitap boyunca sayfaları çevirmenizi sağlayan bir merak var çünkü her yeni bir sayfada yeni bir soru işareti oluşuyor. Yazar detaya girmekten kaçınmamış, bu okumayı zorlaştırmıyor ama yavaşlatıyor bence. Sevmeyenlerin aksine ben Tomasz ve Regine karakterlerini de sevdim ve diyaloglarını okumak hem eğlendirici hem de düşündürücüydü. Yazarın bu kitabı yazarken bizi hep sorgulamaya ve düşünmeye teşvik etmeyi amaçladığı belli. Ayrıca bir ara o kadar çok Seth ne düşünse ve dile getirse o olmaya başladı ki ben bile nolur sus artık diye yalvaracaktım. Olayların bir simülasyon muhabbeti olmasını ve insanların gerçek hayatlarından kaçıp bu sanal dünyaya sığınmasını sevdim, hatta Seth geri dönmek istediğinde de çok heyecanlandım ama gel gör ki sonu okuyucunun düşüncesine bile bırakılmayacak kadar boşlukta bitti. Sonu yok, gerçekten yok. Ee yani? Gitti mi? Hangi zamana gitti? Başarabildi mi? Geri dönebilecek mi? Diğerlerini uyandırabilecekler mi? Bu kadar çok soru işaretiyle yaşamak zorunda olmamalıydık bence... Sırf bunun için puan kırmak istemiyorum çünkü kitabı gerçekten beğendim ve kesinlikle herkesin okumasını tavsiye ederim.
Deha'yı okumam Efsane'ye göre bir tık daha uzun sürdü çünkü içinde sizi sinir edebilecek çok fazla şey var :) İlk kitapta June Cumhuriyet'e başkaldırmış ve Day ile beraber kaçmışlardı. Deha da ikisinin Vatansever'leri bulmaya çalışmasıyla başlıyor. Bu sefer amaçları ölen Seçmen'in yerine geçen oğluna yani yeni Seçmen'e suikast düzenleyip halkı devrime teşvik etmek. Bunun için June'un tekrar Cumhuriyet'e gidip kendini affettirmesi ve Seçmen'in ona güvenmesini sağlaması gerekiyor. Tüm bunları yaparlarken Day Cumhuriyet'in dışındaki ülkeleri öğrenmeye başlıyor ve hedefine daha çok kitleniyor diyebiliriz. Ama ne diğer ülkeler umdukları gibi ne de yeni Seçmen. Buradan sonrası spoiler olur diye susuyorum. Ama susamayacağım bazı noktalar var. Tess. İlk kitaptaki sevimli kızımız bu kitapta sinir bozucu birine dönüşmüş. Day'den hoşlanması zaten muhtemeldi de, Day'i sürekli June hakkında doldurmasına çok sinir oldum. Day'in aklının bulanmasına ve resmen Tess yüzünden June'a ağır sözler söylemesine de daha çok sinir oldum. Tam oh sonunda toparladılar dedim, Marie Lu yaptı yine hamlesini. Day'e 10 yaşındayken yapılan onca deney sonucunda çocukta bir hasar bırakacaklarını tahmin etmiştim de bu hamleyi beklemiyordum gerçekten... Yok canım bu da olmaz finalde diyemiyorum, Marie bu oldurur. Kadının gerçekten mutlu ana karakterlere alerjisi var.
Reklam