Yazar:
E. Lockhart
Çevirmen:
Murat Padar
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Ocak 2017
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2014
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
We Were Liars #1
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052990445
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Yalancılar
2.133 okunmaPegasus Yayınları · Ocak 2017 · 248 s.
We Were Liars
117 okunmaDelacorte Press · 23 Mayıs 2017 · 272 s.
We Were Liars
10 okunmaHot Key Books · Mayıs 2014 · 240 s.
Wij Leugenaars
2 okunmaFontein Jeugd · Mayıs 2018 · 272 s.
Solange Wir Lügen
1 okunmaRavensburger Verlag GmbH · Temmuz 2022 · 348 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Lisedeyken okusaydım şu an zırlayarak inceleme yazıyor olurdum ama artık kaç yaşına geldim yani Allah’ın burjuva veletlerinin dertleri beni hiç etkilemiyor valla tüm kitabı “ya siz mal mısınız” diyerek okudum. Zaten anlatımı da çok kötüydü bu ne, arada bir klavyeyi Rupi Kaur mu devralıyordu? Çünkü yazar aynen şöyle yazıyordu:
Ali ata
Bak
Ayşe
Sen de bakarsan
İyi olur
Sinclair ailesi, zengin ve köklü bir ailedir. Kendilerine ait bir adası vardır. Bu adada, yani Kayın Adası’nda her yaz büyükbaba ve büyükannenin çocukları ve torunları tatil için gelmektedir. Bu torunlar, Cadence, Mirren ve Johnny ‘yalancılar’ grubunu oluşturmakta. Sonradan gelen, Johnny’nin annesinin sevgilisi olan Ed’in yeğeni Gat de bu ‘yalancılar’ grubuna katılır.
Yalancılar’ın adadaki maceralarına, sohbetlerine ve Cadence’ın aşk hayatına tanık oluyoruz. Kitap ilerledikçe, bazı şeyler açığa çıkmaya başlıyor. Kitabın sonu da şok edici ve beklenmedikti.
Kitap çok rahat okunabilen, akıcı bir kitaptı. Başta isimleri karıştırıp durdum fakat yazarımız bunun için önlem almış ve kitabın başında kim kimin çocuğu, kim nerede kalıyor listelemiş. Kitabın sonunu gerçekten öyle tahmin etmiyordum.
merhaba!
ben böyle tekrar tekrardan üzücü bir kitap ile karşınıza geldim. gelmeden önce de baya ağladım, sonra arkadaşlarımın başlarının etini yedim “neden beni böyle bir kitaba başlattınız? neden bana dur demediniz? hayat çok acımasız. yasak artık, okumayacağım artık mutsuz sonlu kitapları.” diyorum sonra yalancılar diye kitaba başlıyorum. bunlar uzun zaman önceydi tabii. ben iflah olmazmışım.
ben internetten bir alıntı görmüştüm. adı, yazarı belli olmayan. bu alıntıyı arattığımda bu kitap çıktı önüme. o zamanlar liseye gidiyorum, galerimin ss’lerinde çürüyüp gitmiş. unutmuşum.
bir gün kuzenimin dolabında bu kitabı görüyorum. ben bu kitabı ‘günümüz yazarları’ yazdı sanıyordum. ablamda hiç sevmez. kendisi sadece klasik okuyor diye hemen bana vermişti. öyle olmadığını sonradan öğrendim ama pek çaktırmadım.
aldım, biraz okudum. sarmadı. o alıntıyı da göremeyince, hop kütüphaneye geri yolladım. arkadaşım istemişti, ona vermiştim okuması için. gecenin bir vakti bana ağlayarak video atıyor. mesajlar desen bir yığın. “kalk. istemiyorum yaşamak…” meğer kitaptan dolayıymış.
neyse bende başlayayım dedim o zaman. yarım bırakmayı sevmiyordum. aldım kitabı elime, başladım en baştan okumaya. başta çok güzel ilerliyor.
kısa cümleler ile birçok şey anlatılmış.
sonu ters köşe. neden öyle olduğunu, neden cevap vermediklerini anlamıyorsunuz ve açığa kavuştuğunda.. benim gözyaşlarım hala sayfalarda kaldı. bir ara kitabı kenara bırakıp ağlamıştım. sadece. sessiz sessiz. ben kitap okurken sabahlıyorum bir de, ailem kalkıp görecek. bir de kitap için ağlıyorsun? olmamış bir şey? hayır, oldu. bak ağlıyorum işte.
dün alıntılarını paylaşmak için kitabı elime aldığımda da gözlerim yaşardı. düşünmüştüm tekrar okumak istemiştim ama bu halde bile, dedim böyle bir hataya tekrar
Ne desem nasıl başlasam bilemiyorum. Gizem havası hakim gençlik kurgusu bu kitabı arkadaşımın ısrarı üzerine okudum ve iyi ki okumuşum diyorum. Yazarın dili yalın ve diyaloglarla doluydu. Aralara serpiştirilmiş kısa hikayelerde aslında bizlere sunulan minik ipuçlarıydı ve bu kısmı hoşuma gitti diyebilirim. Ayrıca bazı yazılan yorumların aksine ben asla başları sıkıcı bulmadım. Sayfaları çevirdikçe merakımın,heyecanımın temposu arttı ve sonunda da harika bir ters köşeye uğradım. Şu an boşluk içerisindeyim ve üstüne nasıl bir kitap okusam bilemiyorum.(Abartmıyorum.) Gizemli,trajedik ve sonunda beklenmeyen bir son okumak istiyorsanız (ben tepetaklak oldum.) kesinlikle kitabı öneriyorum. Şimdiden okuyacak olan herkese keyifli okumalar dilerim.
Yalancılar, aslında dört gence verilmiş isimdi. Birbirinden ayrılmayan dört genç. Hepsi hayatı dolu dolu yaşıyor ve aralarındaki ilişki çok güzel. Tabi kız kaza geçirince dağıtıyorlar ve kız pek fazla bir şey hatırlamıyor ama olsun. İlerleyen sayfalarda birbirlerinden uzaklaşıyorlar. Aslında hepsinin bazı yalanları var. Ama neyse ki günün sonunda onlar yalancı ve ayrılmazlar demeyeceğim çünkü sonuna okuyunca şoklar içinde kaldım. Klasik bir son olmasına rağmen yine beklenmedik anda yazar yakaladı beni. Gerçekten bayıldım bu kitaba. Ve kitapta beğendiğim bir diğer unsur ise ana karakter olan kızın migren ağrısını tarif etmesiydi. O kadar ki okurken 'evet kesinlikle migren böyle bir şey' dedim. Ben kitabı genel olarak sevdim. Hani öyle olup bitmedim ama genede sevdim. Tekrar okurum gibime geliyor. Kim bilir belki bir gün :)
Yalancılar: başı çok sıkıcı ama sonu fena halde çarpıcı bir kitap. Okumanızı tavsiye ederim, başlarda çok sıkılsanız bile (ilk 200 sayfayı okumam 1 ayımı aldı) lütfen yarım bırakmayın. Sonu çok sarsıcı ve günlerce aklınızdan çıkmayacağına eminim.
Eğerki okumayı düşünüyorsanız bundan sonrasını okumayın lütfen. Çok fazla spoiler içermektedir.
Gerçekten çok büyük hüzün içerisindeyim şu an. Normalde incelemeleri kitabın üzerinden bir gün geçtikten sonra, yoğun duygularım dindikten, kitabı mantıklı düşünmeye başladıktan sonra yazarım.
Ama şu an o yoğun duyguları yazmaya çok ihtiyacım var.
Gerçekten 200 sayfa boyunca sürüne sürüne okuduğum ve aşırı nefret ettiğim bu kitapla nasıl bu duruma geldik bilmiyorum.
Farkında olmadan karakterlerle o kadar bağ kurmuşum ki.
Gerçekten ölmüş olduklarına inanamıyorum.
Biri bana bu kitabı okurken ağlayacaksın deseydi kesinlikle dalga geçtiğini düşünürdüm.
Ama sonunu okurken mahvoldum.
Hele ki Mirren gibi kardeşinin de mor taş verdiği sahnede.
Kahroldum resmen.
Johnny...
Sanırım en çok onu sevdim.
Cadence'ın sürekli hafızasının gitmesinin sebebinin ölümlerini kaldıramaması olduğunu,
Annesinin neden bu kadar üzerine titrediğini,
Hikayedeki tutarsızlıkların neden olduğunu öğrenmek beni mahvetti.
Evet kitap gerçekten çok sıkıcıydı.
Belki bir aydır okuyorum ve asla ilerlemiyordu.
Ama sonu o kadar çarpıcıydı ki.
Öldüklerine hala inanamıyorum.
Sarhoş olduğu için hayattaki en sevdiği insanları kendi elleriyle öldürmüş olmasını kaldıramıyorum.
Bu travma yüzünden hafızasını tekrar tekrar kaybediyor olmasını...
Gerçekten sonu çok ağır bir kitap.
İlk başlarda klasik aşk kitabı sandığım için ön yargı ile başladığım bir kitaptır. Sakin ve basit bir gençlik aşkı gibi başlayıp yarısında sizi şoka sokan ve kitabın o kırılma noktası olan yerde sizi doğru mu okudum acaba, diye tekrar tekrar okumaya iten ve yanlış okumadığınızı anladığınız anda kitabı şöyle bir bırakıp ne oldu şimdi deyip o şoku atlatmaya çalışmak... O andan itibaren kitabın güzelliği gözümüze çarparken bir yandan göz yazılarınızı tutamayıp hıçkıra hıçkıra ağlatan bir kitaptı. Kitap bittiğinde hissettiğiniz sarsılmışlık, sanki tüm suç sizinmiş gibi hissettiğiniz o ağır suçluluk... Bilmiyorum belki siz ağlamayacaksınız ama sanırım benim hayatımda hıçkıra hıçkıra ağladığım, sesim duyulmasını diye kendimi paraladığım ilk kitaptı... Ön yargılarınızı bir kenara bırakıp bir deneyin bence.
Lakin her şey vicdanın iç sesinden ibaretmiş.
Herkese selammmmm
Öncelikle kitap fena akıcıydı bi oturdum gözlerime direnerek 2 saatin sonunda bitirdim. Ama sevdim mi, maalesef pek tatmin etmedi.
Kitabın konusu aslında çok merak ediciydi. Cadence, Sincair ailesinin ilk torunuydu. Bu aile geneliyle zenginlerdi ve her yaz özel bir adada bir araya gelirlerdi. Torunlardan Cadense, johnny, Mirren ve yeni katılan Gat ile beraber kendilerine “Yalancılar” ismini takarlar. Bu aile de en büyük problem miras olaylarıydı bu yuzden aileler çok kavga ediyorlar. Ve bu “Yalancılar” dan Cadence 15 yaşındayken büyük bir kaza atlatır ve hafıza kaybı yaşar. On beşinin yazında neler oldu, neden “yalancılar” ayrıldılar bunu okuyoruz.
Spoi
Aslında bu kaza, çocukların artık miras meselelerinden sıkıldığı için evi yakmasıyla oluyor. Bu yangında diğer çocuklar hayatını kaybediyor ve cadence hafıza kaybıyla bi travma oluşuyor. Yani bi tek torunlardan o hayatta kalıyor. Biz aslında onun hayaletlerle konuşmasını okuyoruz. Ama işte ben bu paranormal olayları okumayı sevmiyorum bence gerçekliğini kaybediyor. Hani daha güzel bi ters köşe beklerdim aynı 
Daisy Darker kitabına benzedi.
spoi bitti
Onun dışında ben yazarın kalemini çok sade ve akıcı buldum. Dizisinin fragmanına bakıyım dedim o oyuncular ne allahim kocaman kadını koymuşlar bu çocuklar 15 yaşında yanii
Bu arada kitapta cinsellik falan filan yok sadece öpüşme sahnesi var ama sanırım diziye koymuşlar prim kasmak için.
Neyse ama bence yazın okunacak kitaplar net girer. Hepinize iyi okumalar dilerimm <3
Daisy Darker kitabına benzedi.
spoi bitti
Onun dışında ben yazarın kalemini çok sade ve akıcı buldum. Dizisinin fragmanına bakıyım dedim o oyuncular ne allahim kocaman kadını koymuşlar bu çocuklar 15 yaşında yanii
Bu arada kitapta cinsellik falan filan yok sadece öpüşme sahnesi var ama sanırım diziye koymuşlar prim kasmak için.
Neyse ama bence yazın okunacak kitaplar net girer. Hepinize iyi okumalar dilerimm <3
Özellikle booktok hesaplarının hesaplarının olmazsa olmazlarından biri olan Yalancılar’ı zaten merak ediyordum fakat üzerindeki tüm bu ilgi beklentimi epey arttırmıştı. Genel fikrim ise biraz overrated olsa da başarılı bir kitap olduğu yönünde.
Lüks içinde yaşayan Sinclair ailesi yazı kendilerine ait olan bir adada geçiriyor. Cadence, Gat ve Cadence’ın kuzenleri Mirren ile Johnny Yalancılar grubunu oluşturuyor. Cadence 15 yaşındayken bir kaza gerçekleşiyor. Kazada ne olduğunu hatırlayamıyor kimse de ona gerçeği söylemiyor.
Hızlı okuyacağımı biliyordum ama tek oturuşta bitireceğim aklımın ucundan geçmezdi. Oldukça kısa bir kitap olmasının yanında kolay okunan da bir dili var. Eğer rs’taysanız ya da rs’a gireceğinizi hissediyorsanız sizi bu durumdan kesin kurtarır.
Wow bir kurgusu olmasa da yazar olayların içine gerilim ve merak duygusunu işlemeyi başarmış. Sonunda ne olduğunu öğrenmek için tüm sayfaları heyecanla çevirdim. Sıkıldığım bir sayfa bile olmadı.
>SPOILER BAŞLANGICI<
Miras kavgası yüzünden kardeşlerin birbirine düşmesi günlük hayatta da sık karşılaştığımız bir durum olduğundan sonda öğrendiğimiz gerçeğin sebebi beni pek şaşırtmadı. Biraz da belliydi mirasa bağlanacağı. Fakat o yaz olan olayların ardındaki gerçek cidden aşırı şaşırtıcıydı. Baya ağzım açık okudum.
Şaşırtıcı olmasının sebebi de Cadence’ın 18 yaşında olduğu yaz hiçbir karakterin bize tahmin etmemize yardımcı olmaması. Spoiler vermek istemiyorum ama bu aslında biraz kusur bile sayılabilir. Minik ipuçları var kabul ama bunları kitabı bitirdikten ve birkaç inceleme okuduktan sonra anca fark edebildim.
>SPOILER SONU<
Abartıldığı kadar var mı diye sorarsanız cevabım hayır, herkesin ölüp bittiği kadar olduğunu düşünmüyorum. Ama gerçekten keyifli bir kitaptı ve ben severek okudum. Beklentinizi çok
Aldığıma o kadar pişmanım ki.....Fazla karakterli kitaplardan hoşlanmamam yetmiyormuş gibi devrik cümleler kuran bir yazarın kitabını okudum.ZORLA. Kitap o kadar durağan ki...Sonu evet şaşırtıyor ama ne ağlatıyor ne de bir duygu bırakıyor.Yazar yazamamış.Benzer türde kördüğüm gibi muhteşem bir kitabı okumanızı tavsiye ederim.Sonu haricinde kitap bomboştu.Bir de yazarın bir kitabını daha almışım...saçmalık.
