"Eski İstanbul ne güzelmiş be abi," dedi Engin, tablolardan birinde tutkuyla baktığı esnada. "Baksana şu renklere, doğallığa... Şu an tüm şehirler birbirine benziyor!"
Ne güzel söylemişti Engin. Keza Milas sözleriyle çocuğu destekledi:
"Çok haklısın Enginciğim... Her yere dikilen beton binalar, şehrin kimlik olgusunu resmen öldürüyor. İşin en acı tarafı ise kimsenin bu cinayetin farkında olamaması!"