Betül
@jmscloud
☆
Şu anda okuduğu kitap
"Yanında kaldığım insanla geçirdiğim birkaç gün bile bu türün içindeki şiddeti ve ikiyüzlülüğü görmeme yetti."
"Evet, ama içlerinde iyilik de var. Hem de çok var."
"Hayır, ben iyilik görmüyorum. Koltuklarında oturup televizyonda ölü insanlar izliyor ve hiçbir şey hissetmiyorlar... Her gün arabayla elli kilometre yol gidiyor, sonra bir iki cam kavanozu geri dönüşüm kutusuna attılar diye kendilerini iyi hissediyorlar. Barıştan iyi bir şey gibi bahsedip sonra savaşı yüceltiyorlar. Öfkeye kapılıp karısını öldüren adamı aşağılıyor ama bomba atıp yüzlerce çocuğu öldüren kayıtsız askerlere tapınıyorlar...Tanrı'nın her zaman onların tarafında olduğuna inanıyorlar, bulundukları tarafın türün geri kalanıyla çatışma içinde olduğunu bile bile. Paranın mutluluk getirmeyeceğini biliyormuş numarası yaptıkları halde her seferinde parayı seçiyorlar. Her fırsatta vasatlığı göklere çıkarıp başkalarının felaketlerini izlemeye bayılıyorlar. Yüz bin küsür kuşaktır bu gezegendeler ama hâlâ ne kim olduklarını, ne de nasıl yaşamaları gerektiğini biliyorlar. Hatta eskisine göre daha az biliyorlar bunları."
Reklam
Dünya kendi istencimizle farkında olduğumuz şeydir. İnsanlar temel arzuları tarafından yönetilir ve bu da acı çekmemize yol açar çünkü arzular bizi dünyadan bir şeyler istemeye iter, oysa dünya bir tasarımdan başka bir şey değildir. Aynı istekler gördüklerimizi de şekillendirdiğinden kendimizi tüketmeye başlar ve sonunda da delirip kendimizi burada buluruz.
"Bence insanların vahşi iradeleri dünyayı hâkimiyetleri altına alıp onu 'medenileştirmelerine' yardım etti ama artık gidecek bir yerleri kalmadı ve bu yüzden kendileriyle uğraşmaya başladılar. İnsanlık kendi ellerini yiyen bir canavar. Üstelik canavarı hâlâ görmüyorlar ya da görseler bile o canavarın içinde olduklarını,canavarın molekülü olduklarını anlamıyorlar."
Reklam