sıska bedenimden deriler sarktığında izin isteyeceğim. ölmek için köyüme döneceğim, diyeceğim. burada ölemez misin? diyecek. burada ölecek yer yok, diyeceğim. sonra siz beni yakarsınız. ya küller arasında uyanıp, gövdemi arayıp, yalnız külleri görürsem? oysa toprak içinde bir süre daha kollarım, bacaklarım ve tüm bedenimle birlikte olabileceğim. belki ölüme alışana dek. ölüm içinde ölümü unutana dek.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
artık giderek dünya insanları bana birer fabrika ürünü gibi görünüyor. tabii bu çok sert bir yargı. insanları tanımadan önce kullanılabilecek bir yargı
artık bizim yaşamımızda hiçbir düzen kendini savunamaz. bu her yaşımızda kanımızı emen, bizi tüm duygu ve yaşamlarımızı ölümü istercesine yaşamakta olduğumuza inandıran hiçbir düzen kendini savunamaz
o kendini burada tutukevinden daha kötü hissediyor. bu ne acı bir durum ki, insanı güney güneşinden koparıp kuzeyin karanlığına atıyor ve kahrolası yaşam-ölüm ülkesinde böylesine mutsuz kılıyor