"Unutamıyorum."dedi bir kez daha. Çare arıyordu, unutmak için.
"Ne yapacağım doktor, unutamıyorum."
Bilmem kaçıncı kez soruşuydu. Cevapladım bu kez.
"Koridorun sonunda Ahmet amca diye biri var. On senedir alzheimer hastası. Buraya elinde bir düzine çiçekle geldi. Hiçbir şey hatırlamıyor. Ama yanına her gittiğimde sorduğu tek bir soru var:
" O gelecek mi?"