Şeir ürəkdən süzülüb gəlir, böyrəkdən yox. Şeir ürəkdə yazılır, böyrəkdə yox. Ürək dostumdu, böyrək düşmənim. Dostuma da, düşmənimə də sözümü deyirəm. Qoy hər ikisi öz payını götürsün. Ürək deyir ki, böyrəksiz yaşaya bilərsən, ürəksiz yox. Oğulsan ürəkli şeirlər yaz, ürəklə yaşa. Homerdən Aşıq Veysələ qədər gözsüz şairlər tanıyıram ki, onların əsərləri, səsi, sədası dünyanı silkələyib. Əlsiz şairlər tanıyıram ki, fələyin acığına dişiylə yazıb əsərlərini. Ayaqsız şairlər də tanıyıram. Şeir onlar üçün əl-ayaq olub. Qol-qanad olub, onları göyün yeddinci qatına qaldırıb. Əlsiz rəssamlar tanıyıram ki, zaman-zaman insanları öz bənzərsiz əsərləri ilə heyrətdə saxlayıblar. Mən də böyrəksiz şeirlər yazmışam. Onları əziz oxucularıma təqdim edirəm. Ürək varsa, hər şey var, ürək yoxsa, həyat yoxdur. Yaşasın ürək!