Hiçbir yere sığmayan ruhunu emanet edip ağacının gölgesinde soluklanabileceği edebiyatın içinde olmayı istiyordu."
Reklam
“Peki nasıl oluyor da şu lanet kainatta birileri çıkıp da bana isteğim dışındaki bir şey için yaşamam gerektiğini söyleyebiliyor?”
Sevmediğim insanlara zorla tebessüm etmekten yüz kaslarım sızlıyordu."
Snelman, hayatı boyunca vatandaşlarının zihnine şu gerçeği kazımaya çalıştı:
“Finlandiya, her zaman İsveç ve Rusya’nın egemenliği altına girmek tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bu güçlü ve aç gözlü komşulara karşı direnebilmek için, her şeyden önce onlarınkinden çok güçlü bir kültüre ihtiyacımız vardır!”
Sayma adında bir gazete çıkaran Snelman, gazetesinin sayfalarında, Fin halkına daima şöyle seslenirdi:
“Ne zaman bizim küçük milletimiz, düşmanlarından çok daha yüksek bir medeniyete sahip olursa; o zaman korkularımız ortadan kalkar!”
Evet, aydınlar, bir milletin beyni gibidir. Bu halk sizleri iyi bir öğrenim gördükten sonra, kıyak bir maaşa konasınız diye okutmadı! Rahat iş yerlerinizden çıktıktan sonra, kahvehane köşelerinde iskambil veya domino oynayasınız, böyle yerlerde vakit öldüresiniz diye de okutmadı. Böyle davrananlar gerçek aydın değildir. Hatta aydın bile değildir. Onlar paslanmıştır, küflenmiştir...
Okumuş adamlar! Siz hepiniz, milletin zekasını geliştirmek ve vicdanlarını uyandırmakla yükümlüsünüz!
Reklam