Bade
@justbade
Şu anda okuduğu kitap
Darcy'nin boşboğazlık yapıp, olayın daha fazla duyulmasına neden olacağını kesinlikle sanmıyordu. Dünyada, sırdaşlığına ondan daha fazla güvenebileceği pek az insan vardı; ama bir yandan da kız kardeşinin ahlakıyla ilgili durumu öğrenmesinden en fazla korktuğu kişi de yine oydu. Bundan bizzat kendisinin bir zarar göreceğinden de değildi bu, zira aralarında aşılması mümkün olmayacakmış gibi görünen bir uçurum zaten vardı. Lydia'nın evliliği saygın bir şekilde gerçekleşmiş olsaydı bile, Mr. Darcy'nin diğer engellerin yanı sıra, çok haklı nedenlerle küçümsediği bir adamı damat olarak kabul eden bir aileyle akraba olmak istemesi tasavvur bile edilemezdi.
Reklam
Bir kadın namusunu kaybederse, bunun telafisi mümkün değildir; tek bir yanlış adım bile onun ilelebet mahvolmasına neden olabilir; itibar güzel bir şeydir ama çok da kırılgandır; o yüzden karşı cinsin kötü niyetli olanlarına karşı, son derece dikkatli olmak gerekir.
Elizabeth, Darcy odadan ayrılır ayrılmaz, bundan böyle birbirlerine Derbyshire'daki birkaç buluşmalarında olduğu gibi sıcak duygularla bakmalarının ne kadar ihtimal dışı olacağını düşünmeden edemedi. Geriye dönüp, çelişkilerle ve farklılıklarla dolu tanışıklıklarına genel bir bakış atınca, bu tanışıklığın devam etmesini destekleyen duyguların, bir süre önce bitmesini isteyen duygulara baskın çıktığını fark ederek, iç geçirdi.
Aşkın asıl temelini minnettarlık ve hayranlık oluşturuyorsa, Elizabeth'in duygularındaki bu değişikliği olmayacak bir iş, ya da yanlış olarak değerlendirmek mümkün değildir. Ama eğer bunun aksi doğruysa, yani minnettarlık ve hayranlık duygularından fışkıran bir beğeni, ilk bakışta ve daha iki çift laf bile etmeden doğduğu söylenen şeyin yanında akıl ve doğa dışı kalıyorsa, o vakit Elizabeth'i haklı görmek de mümkün olamazdı.
Elizabeth, mendilini yüzüne bastırdı ve kendinden geçer gibi oldu. Birkaç dakika öylece kalakaldı ve Darcy'nin sesiyle kendisine geldi. Genç adam şefkatli olmakla birlikte itidalli bir sesle, "Benim deminden beri burada olmamdan rahatsızlık duyuyor olmalısınız; gerçek olan ama bir işe yaramayan kaygılarım dışında, burada bulunmamı size mazur gösterecek bir şey yok. Tanrım, keşke sizin bu sıkıntınıza teselli olabilecek bir şey söyleyebilseydim veya yapabilseydim! Ama sanki sizin bana teşekkür etmenizi beklermiş gibi burada dikilip, bu yararsız dileklerimle size daha çok işkence edecek değilim. ..."
Darcy hiç sesini çıkarmadı. Elizabeth'i duymuyor gibiydi. Derin düşünceler içinde, çatık kaşlarla ve karamsar bir havayla, odanın içinde bir sağa bir sola yürüyüp duruyordu. Elizabeth onu biraz izledikten sonra, durumu kavradı: Darcy'nin üzerindeki etkisi uçup gitmek üzereydi; bu tür zaafları olduğu kanıtlanan bir aileye mensup olmanın, böylesine ciddi bir utancın başka nasıl bir sonucu olabilirdi ki? Bu ne hayret edilecek ne de kınanacak bir sonuçtu ama Darcy'nin kendisine hakim olacağına dair inancı bile onu teselli etmekten ve sıkıntısına derman olmaktan uzaktı. Tam tersine, kendi isteklerini anlamak için özellikle ayarlanmış gibiydi. Onu sevebileceğini, hiç bu kadar içten hissetmemişti, hem de aşkın ona öylesine boş göründüğü bir anda...
Reklam