bir uzak köpek havlar doğunun
sessizliğinde
sızlatır en yumuşak yeri insanın benliğinde
başlar engin saltanatı tekinsiz yalnızlığın
sancak taşır, at koşturur duygu derinliğinde ve sen göğsünde sen olmayan bir başka benle
yaşarsın ancak umudun o mayhoş serinliğinde
yeni bir gerçek edinirsin kendine düşe ekli
kıpkızıl güller açar yerleşik bezginliğinde
sen ki altıok metin, kimliksiz ölüler gördün
ömrünün on yılını geçirdiğin doğu illerinde.