Kahramanmaraş depreminde yaşamını yitiren bir aile ve onun öğretmen kızının öyküsünü anlatan, depremle ilgili tarihe kayıt düşen ilk belki de tek roman. Diğer kitaplarından bağımsız olarak hiciv ve politik eleştirilerle depremin nedenlerini, sonuçlarını hem fiziki hem de duygusal olarak ele almış. Ancak bu romanı okuyanlar konunun hüzünlü olmasından bağımsız, roman bittiğinde kendilerini çok iyi hissediyor.
Özür dilerim...
Çıkarsız fedakarlık yaptıklarımdan.
Eşimden, dostumdan, tanıdıklarımdan.
Sevdiklerimden, saydıklarımdan.
Sevdiğini, saydığını sandıklarımdan özür dilerim.
Güvendiğim, inandığım, yandığım için.
Sevdiğim, saydığım ve sandığım için.
Bu sondu, bir daha olmaz.
Bundan sonra siz sağ ben selamet.
Ya da boş verin, siz hem sağ hem selamet.
Ben ise özür dilerim.
Halbuki ben saygıdan eğilmiştim.
Onlar sırtıma ayaklarını bastılar.
Bilmediler ki, saygı için eğilmesini bilen, dik durup devirmesini de bilir.