Öz eleştiri kendimize karşı haksızlığa , özgüven ise kibre ve entellektüel tembelliğe dönüşmemeli .
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyilerin başına hiçbir zaman kötü bir şey gelmez . Tabii ki kötü niyetli insanlar iyi insanlara kötülük yapabilir ; haksızlık ve zulüm yapabilir , iftira atabilir , malını mülkünü gasbedebilir … Fakat özünde iyi olan insan bu kötülükler karşısında kötüleşmez . Seneca’ya göre iyi insanların başına özü itibariyle kötü bir şey gelmez çünkü zıtlar bir araya gelmez . İyi insanda kötü hâl almaz . İnsan eğer gerçekten ruh ve zihin dünyasında iyiliği korumayı bir hedef olarak önüne koymuşsa - tabii ki kötülükleri defetmek için çaba sarf eder ama - etrafında yaşanan kötülüklerin kendi iç dünyasını karartmasına , kötüleştirmesine müsaade etmez . Prensip olarak bizde kötülük meselesi böyle ele alınmıştır . Kötülük sizi kendisine benzettiğinde başarılı olur . Sizi kendisine benzetemeyen hiçbir kötülük smacına ulaşamaz .
Tabiii ki arayış içerisinde olmak önemli ama her yere gidebilen bir insan aslında hiçbir yere gidemiyor demektir . Gidebileceği yerin , istikametin mahiyetiyle ilgili zihninde bir fikrin olması gerekir . Yola düşmek , aramak önemli ama insan neyi aradığına dair de bir fikre sahip olmalıdır . Bu çağda gerçekliği bir kenara koyup onu imgeler üzerinde tecrübe eder hâle geldik . O nedenle bir güzel anı , manzaraya tecrübe etmek , ona bakmak , nazar etmek ve yaşamak yerine fotoğrafını çekip hemen paylaşmayı tercih ediyoruz . Çünkü yaşadığımız çağın iletişim biçimleri , teknikleri bizi buna mecbur ediyor ; sanki o fotoğrafı çekip , kaydedip paylaşmazsak o anı kaçıracakmışız gibi … Halbuki çektiğin zaman kaçırıyor , kendin için yaşatmayı bir kenara bırakıp başkaları için yaşamaya başlıyorsun . Oysa yaşamadan paylaştığın şeyin ne kıymeti olabilir ki ? Kendin için değil başkaları için yaşıyorsun demektir bu .Her şey görsel bir paylaşım unsuruna indirgendiğinde varlıkla , tabiatla , insanlarla sahici bir ilişki kurmak nasıl mümkün olur ? Sahih olan herşey ticarileştiğinde , hakikat bizi terk eder .
Kelimeler -ve genel manada dil - olmadan varlığı idrak ve ifade edemeyiz . Kelimeler , varlığa açılan pencerelerdir. Bu pencereler olmadan düşünce de olmaz . Pencereniz ne kadar büyükse içer o kadar ışık girer. O yüzden dilin fakirleşmesi demek , varlık evinizin karanlıkta kalması demektir .
Kelimeler bir medeniyetin şifreleridir.