Yaşamın sırrına gövdemde bir çiçek açınca varmışım . Çiçeğim açınca ne ağacı olduğunu anlamışım . Niye olduğumu , niye köklerimin toprağa , yapraklarımın göğe ait olduğunu kalbime kan taşıyan can suyumun dansından kavramışım . Beni hayata bağlayan yürek bağının bağrından kopan bebeğimi doğurmuşum . Dünyaya , ölümsüz bir deniz gibi yeniden doğmuşum.
Kendimize bakınca hem olduğumuz rengi kutlar hem de hiç bir zaman olamayacağımız yeşili kutsarız . Yeşil , bizim kutsal rengimiz . Doğanın insana üstünlüğünü yeşil yaratılmayışımızdan biliriz .