"Adam delirmis," dediginizi duyar gibiyim, delirmis olabilirim gerçekten. Ama sanmiyorum nedense. Bu lehime küçük bir arti olarak yazilabilir. Insanlarla birlikteyken iyi hissetmem kendimi. Benden uzak seylerden söz ediyorlar, benim duymadigim heyecanlar duyuyorlar. Ama onlarla birlikteyken kendimi güçlü hissediyorum. Söyle düsünüyorum: Onlar bütünün küçücük parçalan ile hayatlarini sürdürebiliyorlarsa, ben de sürdürürüm. Ama yalniz kaldigimda, kendimi bir duvarla, soluk almakla, tarihle, kendi sonumla kiyaslayabildigimde bazi tuhaf seyler olmaya basliyor. Zayif bir adamim ben anlasilan. Incil'i denedim, filozoflari denedim, sairleri denedim, ama hepsi bir sekilde hedefi iskalamislardi.
C. Bukowski