Şu geceden daha karanlık şimdi gecem , gönlümde ki acı dilime vurmaz kalemim yazsam susmaz. Tek çarem uyumak ruhum ile ona Miraç eylemek için ...
‎Bu Aşk Burada Biter ‎ ‎Derviş olup gönüllerde dolaşmak ya da bir balık olup deryalara ulaşmak yetmiyormuş sevgilinin elinde bir gül olup bitmek için. Aynı zamanda sevgilinin kalbine sevdanın en temiz tarafından maya da çalmak gerekirmiş. Öyle ki sesinin sesime en yakın olduğu anda duymak istemediğim şeyleri ondan işittim. Gerçekten hayatımda daha önce bir şeyden bu kadar korkup, bu kadar incinmemiştim. Öyle anlaşılıyor ki o hiç sevmemiş. Hem de doldur boşalt bir 'söz sığmaz' ustası gibi hareket edip duruyordu. Sonunda ne olduğumu biliyor mu? Kendime acıdım; sevgimi büyüttüğüm yıllara, hastane köşelerinde geçen yıllarıma... Merhametime olan sevgime, sevgime olan duama, üzerine titrediğim nezaketime acıdım. ‎ ‎Ona yenik düşebileceğim hiç aklıma gelmezdi. Elimde sırlardan nice demetler birikmişken, o eli itenin hoyratlığı kanattı kalbimi. Bir daha adını anmayacağım şüphesiz. Geçen on üç sene hatırına, on üç damla gözyaşı da dökmeyeceğim. Onu artık kendine terk edeceğim. Sır vermeyeceğim. Arka sokaklarda kaybolurken nedensiz döktüğüm yaşları unutacağım. Kalemim bir daha onun için yazmayacak. Mürekkebimi hiçlik ile kurutacağım. Bir daha sakın gelmesin, hissetmesin, söz etmesin ve duymasın. Geç olsa da benim için final vakti. İşte böyle... Artık bende gaip olan bir şey! ‎ AnarchoJoseph
Bazen de en güzel hasrettir
Ben senin gülüşüne vuruldum Seni bir anlık sessizlikte buldum Ellerin değmese de ellerime Gözlerin doğmasa da gecelerime Yine de kalemim adını fısıldıyor hecelerime Gökyüzüne yazılan bir dua gibi Zaman durur mu sandın sevince? Aşk bir "an"dır veya bir ömür Ben o "an"a sığdırdım ömrümü Şimdi kim bilir hangi yolun sonundasın Hangi düşlerin yasındasın Belki bir rüzgârın peşinde savruluyor Belki de bir baharda çiçek açıyorsun Aşk her zaman kavuşmak değil be gülüm Bazen de en güzel hasrettir
Sayfa 94 - Halk kitabevi·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Gazzeli Yetimlerin Annesi’ne…
Gazzeli Yetimlerin Annesi’ne… (Ferda Hanım’a ithaf…)
Şiir
Yüce dağ başında yanar bir ışık Düşmüşüm derdine olmuşum aşık Ağ buğday benizli zülfü dolaşık Dividim kalemim yazarım