Bu Aşk Burada Biter
Derviş olup gönüllerde dolaşmak ya da bir balık olup deryalara ulaşmak yetmiyormuş sevgilinin elinde bir gül olup bitmek için. Aynı zamanda sevgilinin kalbine sevdanın en temiz tarafından maya da çalmak gerekirmiş. Öyle ki sesinin sesime en yakın olduğu anda duymak istemediğim şeyleri ondan işittim. Gerçekten hayatımda daha önce bir şeyden bu kadar korkup, bu kadar incinmemiştim. Öyle anlaşılıyor ki o hiç sevmemiş. Hem de doldur boşalt bir 'söz sığmaz' ustası gibi hareket edip duruyordu. Sonunda ne olduğumu biliyor mu? Kendime acıdım; sevgimi büyüttüğüm yıllara, hastane köşelerinde geçen yıllarıma... Merhametime olan sevgime, sevgime olan duama, üzerine titrediğim nezaketime acıdım.
Ona yenik düşebileceğim hiç aklıma gelmezdi. Elimde sırlardan nice demetler birikmişken, o eli itenin hoyratlığı kanattı kalbimi. Bir daha adını anmayacağım şüphesiz. Geçen on üç sene hatırına, on üç damla gözyaşı da dökmeyeceğim. Onu artık kendine terk edeceğim. Sır vermeyeceğim. Arka sokaklarda kaybolurken nedensiz döktüğüm yaşları unutacağım. Kalemim bir daha onun için yazmayacak. Mürekkebimi hiçlik ile kurutacağım. Bir daha sakın gelmesin, hissetmesin, söz etmesin ve duymasın. Geç olsa da benim için final vakti. İşte böyle... Artık bende gaip olan bir şey!
AnarchoJoseph