Videolar
Karalamalar... Tutmak isterdim zamanı ellerimle
Kaç parçaya ayrıldım ben
Sahi kaç hançer saplandı yüreğime
Kaç Ahh!! döküldü dudaklarımdan
Kim bilir belki ölmüşüm çoktan
Bedenim varmış ve ruhum terk etmiş gibi
Her şey bitecek,
Sadece bitecek ve güzel günler elbet gelecek...
Belki o günler hiç gelmeyecek ama ne olursa olsun sen hep mutlu olabilir misin?
Bırak gözlerin konuşsun her zamanki gibi sen yeter ki mutlu ol. Hiç kimse için kendini üzme onların seni düşündüğü yok zaten.
Çok yorgunsun biliyorum ama bu yorgunluğun da bir gün bitecek,
Elbet bitecek...
03.11.2023
Reklam
Nereden geldik bu hâle? Giriş, gelişme ve… Gördük, işittik. Bir sayfaya resim çizelim derken karalamalar… Silsen; toz, duman.
Çabalamadık mı, yorulmadık mı? Kanadıysa diz, yürümekten vaz mı geçtik? Defne ağacı misali; kırılan yerden filizlenircesine…
~isimsz.sair
Hayatının son aylarında yapmaktan en çok hoşlandığı şeylerden birini yaparak metinleri ardı ardına baştan yazdı ve cilalayıp parlattı. Bu arada yeni bir kitaba başlamıştı ve daha yalnızca birkaç öyküsünü kaleme almış olduğu bu esere "Karalamalar" ismini verme fikri hoşuna gidiyordu. Ölümünden bir süre sonra Hikâye Avcısı'nı yayınlama planı tekrar gündeme geldiğinde, o yarım kalmış projenin üzerine de yeniden eğildik ve öyküleri bir kez daha okuyunca içlerinden birçoğunun Hikâye Avcısı'ndakilerle epey ortak noktası olduğunu görüp buraya eklenmeyi hak ettikleri fikrine kapıldık. İşte bu yüzden, o "karalamalar"dan yirmi kadarı bu kitabın parçası olmuştur.
İçlerinden çoğunun teması ölümdü. Eduardo, belki de ısrarla reddettiği Galli genlerini onurlandırmak için, her zaman mütevazı bir insan oldu ve hastalıklarından ya da çektiği acılardan, son günlerinde dahi, genellikle çok ciddi bir tonda bahsetmedi. Ama onun ölümle ilgili hayal ettiklerinin ya da düşündükleri- nin ipuçları gibi görünen o dokunaklı bir avuç metni mutlaka bu çalışmaya katmak istedik ve kitaba bir dördüncü bölüm ekleme
Karalamalar1000Kitap
Yorgun kalbim;
telaşlardan, kırgınlıktan
umutsuz ve geleceksiz yaşamdan
bu çağ soktu karanlığı yüreğimize
bu çağ kirli
bu çağ acımasız ve korkak
bu çağ onların çağı
ve biz de onlarlaştık ve kirlendik apansız..
Reklam
Reklam