Söyle bileyim, cemâline iştiyakım var diye mi saklanıyorsun benden?
Ben de haddi aştım diye mi?
Belki de kapında sıraya girenlerle birlikte sıraya girmedim diye mi?
Seni bir tek kendime saklamak istedim diye mi?
Dücane Cündioğlu
İzimi kaybettim ey yâr, artık ben kendimi kendim bulamam!
Bilmez miyim, elbet bilirim. Lâkin ben yine de rahmeder de “Korkma, yanındayım” diye fısıldarsın diye bekliyorum.
Ciddiyim, izimi kaybettim.
Şimdi inanmak sırası sende!
Aşk şarabım alkol sanar kınarlar beni
De ki; öyleyse sago başı dönmüş ayyaşın teki.
Manzarayı bilir misin hiç görmediğin yerlerdeki?
Bilmeden konuşmak aptallık değil de ne ki peki?