⁦esra

bir resimdir kırılan kum saatinde şehir her köşede gizemli korkuların mayası yürümeli en ücrâ hücrelerinde ömrün belki her yıl binlerce bahar olur demiştim bu şehrin yüreğini böyle mi düşlemiştim renkler meğer kapkara oluyormuş derinde ağlatılacak mıydım yorgun tepelerinde yoksa tarih kilidi paslanmış bir kutu mu parmak uçlarımda kan taşıyor tabutumu
Sayfa 19 - TİMAŞ·Kitabı okudu
Reklam
yorgun bir muammadan geriye kalan nedir nicedir çığlıkları dinmiyor denizlerin nicedir kahrolası bir değirmendir rüya garip çiçekler açar ardında sessizlerin
Sayfa 15 - TİMAŞ·Kitabı okudu
hüznümde binlerce yıl,coşkumda ânsın güzel
Sayfa 14 - TİMAŞ·Kitabı okudu
gel artık, ağlayanın inleyen tahtında kal gör ki nasıl taşırmış sensizliği bir hamal
Sayfa 14 - TİMAŞ·Kitabı okudu
rüzgâr umut arıyor saçının tellerinde gizem hâlâ hicranlı bir bahar ellerinde
Sayfa 13 - TİMAŞ·Kitabı okudu
Reklam