Kimsenin konuşmayacağı bir genç olmak isterdim.
Kimsenin dokunmayacağı bir sokak kedisi olmak isterdim.
Kimsenin güzelliğinden etkilenmeyeceği, sesine hayran kalmayacağı bir karga olmak isterdim.
Kimsenin okumayacağı romanlar yazmak isterdim.
Kimsenin anlamayacağı cümlelerim olsun isterdim.
Kimsenin dinlemeyeceği bir kaç söz olmak isterdim.
Kimsenin anlamaya gücünün yetmeyeceği şiirlere şairlik etmek isterdim.
Kimsenin sözlerine kırılmayacağı birisi olmak isterdim.
Kimsenin kararlarına dokunmayacağı bir kız olmak isterdim.
Kimsenin kararları yüzünden kınamayacağı bir arkadaş olmak isterdim.
Seçimlerim bana ait olsun, beni merak etmesinler isterdim.
Kimsenin arayıp sormayacağı bir boşlukta, yok olmak isterdim.
Yaşarken kimseye dokunmamak, ama ben gittikten sonra anlaşılmak isterdim.
Ben gittikten sonra, her bir adımımın bir anlamı olduğunu kavrasınlar isterdim. Hayatım, hepsine ters olsun isterdim.
Hayatım, hepsine ders olsun isterdim.
Bunları yalnızca bir an için isterdim. Çünkü o kadar kalabalıklaştım ve kalabalığımı o kadar dağıtamadım ki, tam şimdi yok olmak isterdim.
Yalnızlığa aşık ben, bu kalabalığın içinde onlardan birine dönüşüp de yok olmamak dilerdim.
Ve size yemin ederim, bunun için direndim.