Şev

Ayrılık kuvvetli aşkları büyütür, hasta olanları büsbütün öldürür...
Sayfa 364
Reklam
Ben biraz bülbüllere benziyorum... Onlar da topraklarından ayrıldıkları vakit susarlar, bütün nağmelerini kaybederlermiş...
Sayfa 307
Bu kadın beni dul sanıp acıyor... Halbuki asıl dul kendisi... Çünkü kocasını sevmiyor...
Sayfa 160
İnsanın bu etrafımızdaki topraklardan hiç farkı yok... Bakıyorsun bir gün bütün arzuları sonbahar yaprakları gibi dağılmaya başlıyor, içinde her şey ölüyor, her şey kuruyor... Artık ümidi kesiyorsun... Bundan sonra bahar, hayat, saadet bitti diyorsun... Fakat üç ay sonra her şey yeniden canlanmaya başlıyor... O kuru toprak eskisinden daha güzel baharlarla süsleniyor.
Sayfa 142