Benim için gurbet eli, senin yanımda olmadığın yerdir.
Çok iyi biliyorum ki, gideceğim o yerde kimsesiz ve garip kalacağım. Hiç mi hiç kurumayacak gözyaşlarım.
Neyleyim cenneti, neyleyim yedi kat arşa uzanmış sarayları? Yanımda salınan sen olmayınca..
Bana göre, acılarıyla derinleşiyor insan, derinleştikçede anlam kazanıyor. Hayatın anlamı da acı çekmek ve onlara karşı koyabilmek için umarsızca çabalamak değil mi zaten?
Lâ edri! Her kimsen söyle…
Ya babasının yüzünü hiç görmemiş, elinin şefkatini üzerinde hissetmemiş, ama içten içe onun hasretini çekmiş olanlar?
Onlar ne derece dik durur engebeli yamaçlarda?
Ne kadar içten gülebilir?
Ne kadar hayat saçabilir çevresine?
Nasıl yaşayabilir tasalardan uzak?
Ve ne kadar mutlu olabilirler bu şartlarda?
Gizlenme takma isimlerin ardına Lâ edrî!
Havada kalmasın sorularım.
Yüreğimi hançerleyip kaçmak yakışmaz sana..