Reklam
“Bilmeni isterim ki, senden başka yakınım yok. seni her dakika, her saniye özlüyorum. ama gururum el vermediği için hiçbir zaman söyleyemiyorum. senden ayrılmanın benim için ne derece korkunç, hatta olanaksız olduğunu çok iyi biliyorum. tıpkı, artık beni sevmediğini bildiğim gibi.”
Kış uykusu, Nuri Bilge Ceylan.
Biraz sessiz yani, fazla sessiz burası.
Sanki fırtına kopacakmış da…
Öncesi gibi sessiz yani.
Ben değiştim biliyorum.
Sanki başka bir adammışım gibi geliyor bana da bazen.
Ama beni böyle de, böyle de sev istiyorum.
Biraz bencilce,
Biliyorum.
Ama ne yapayım,
Seni hala çok seviyorum.
Bozulan şeyleri böyle düzeltmek değilde,
Her şeye yeniden başlamak istiyorum.
Ve yine o aynı heyecanı,
Ne yapacağını bilmeme telaşını istiyorum.
Oysa ben hala senin gözlerine bakarken konuşamıyorum.
Bir sürü şey söylemek geliyor içimden,
Ondan sonra hepsini birbirine karıştırıyorum.
Bu yüzden sürekli saçmalıyorum.
Sensiz öyle daldım ki, toparlayamıyorum…
Fırtına kopmuş da, alabora olmuş gibiyim.
Çok konuştum kusura bakma.
Ben sadece şunu söylemek istiyorum;
Seni almaya geliyorum.
Nasıl özlediğimi, anlatamam başka türlü…
Ben de Özledim.
Evlenince düzelmez, evlenmeden önce neyse o. Evlilik sorumluluğuna girince de hayal ettiğin değişimi yaratamazsın. Bazen evlenince de olmaz, çocuk olunca değişir dersin o da olmaz. Değişmeyecek değişmeyecektir. Her değişmediğinde yıkılacak olan yine sensin..
Reklam