Yazmak istediğim anlarda yazamadım.
Konuşmak istediğim anlarda dile getiremedim.
Gitmek istediğim anlarda oturdum.
Özlediğim anlarda koşup boynuna sarılamadım.
Olmadı yani!
Olmasını istediğim şeylerin,
Hiçbir zaman olmamasına alıştım zamanla.
Bir soğukluk girecek araya, bir umursamama, bir takmama. İşte o zaman yerden kestiği ayaklarınla çakılacaksın yere. Bir şey olmayacak vücuduna ama kalbin parçalanacak. Öleceksin her gün. Çünkü o senden sıkılmış olacak. Çünkü o senden bıkmış, artık başka tatlar arıyor olacak. Çünkü o, çoktan bir başkasıyla konuşmaya başlamış, senden kurtulmanın yolunu arıyor olacak. Sen ne mi olacaksın? Hayatına giren her insana onun sana yaptığı bu şerefsizliği ödetmeye çalışacaksın. Canı yansın isteyeceksin, senin mutluluğunu duysun, kahrolsun diye dualar edeceksin. Onsuz mutlu olabileceğini kanıtlamaya çalışacaksın, nefret ede ede seveceksin. “Bir gün bana gelirse asla dönmeyeceğim” yalanına kendini inandıracak, ama hep gelmesini bekleyeceksin.
Sen ne mi olacaksın? Sen, yaşarken öleceksin..
Ebedi Rüya.
Sahi biz niye yaşıyoruzEdebiyat
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat..
Üzmeyin beniEdebiyat
Ben hayatım boyunca hep, ne yaşarsam kendi içimde yaşayan, kendi dertlerimle kimseyi bunaltmayan, sadece kendi kendime, herkesten uzak yaşayan bir insandım. Ben size hiç bişey yapmadım. Beni neden üzdünüz?
"Uzak." diyor, iki şehir mesafe arasına. Haritadan bak. Uzak dediğin mesafenin tutarı, sadece ve sadece iki parmak. O mesafeyi aşıp göğsünde dinlenmeliyim..🌸