Başkalarının mutluluğundan sevinç duymak, hem güzel hem de herkesin kolayca yapabileceği bir şey olmalı, derken, ihtiyar Hesiedos'in boğuk sesi çağlara çarpa çarpa gelip, binlerce yıl ötede yine buldu beni:
"Çanakçı çanakçıya gıpta eder, dülger dülgere, dilenci dilenciyi kıskanır, şair şairi" Yapma be Hesiedos. Oldu mu şimdi! Nasıl yok edeceğiz, bizi yok etmeden hasedi?