Kitaplar bitiyor ama insan okumayı hiç bırakmıyor. Tıpkı ölümün kesin bir olgu olduğunu bile bile yaşamayı sürdürdüğü gibi. Ve ekler Nazım Hikmet bir şiirinde insan öleceğini bile bile nasıl yaşar? diye. İnsan böyledir işte biteceğini bile bile okur ve öleceğini bile bile yaşar. Asıl soru işte bu bir ödül müdür yoksa zül mü?