Zehra KELEŞOĞLU
@kelesoglu_zehra
8 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Kalabalık da tabiat kadar duygusuz, egemen ve kendi kendine yeterdi. Vahşice acı da çeksen kalabalığın ve dağın umurunda olmazdı. Uzun zaman bu kayıtsızlık karşısında öfkelenmişti. Şimdi bu durum onu yatıştırıyordu. Bunun yargılamayan bir kucaklama oldugunu düsünüyordu. "Temel yasalar af dilemezler," dedi ablası, "ama hüküm de vermezler."
“Yaşanmış ve yaşanacak binlerce hayattan biri olma fikrine bayılıyordu.”
“…ona vazgeçmeyi öğretecek birini bulacaktı.”
“Hayatın hırpaladığı kişilerin geliştirdiği beceri ve onların her seferinde yeni bir denge bulma yetenekleri.”
“Aşırı coşkunun sabrın tükenmesine çanak tuttuğuna inanmak gerek.”