Yorumlara hiç bakmadan içimi dökmek istiyorum. Çünkü bazen başkalarının başarıları ya da başarısızlıkları beni fazlasıyla etkiliyor; kimi zaman imreniyor, kimi zaman üzülüyorum. Bu duygularla baş etmek kolay olmuyor.
Yaklaşık iki yıldır bir okulda ücretli öğretmenlik yapıyordum. Şimdi ise ne yapacağıma dair büyük bir kararsızlık içindeyim. Son dört aydır neredeyse her gün, “Okul tatile girdiğinde ben ne yapacağım?” diye düşünüp durdum ama hâlâ net bir cevaba ulaşabilmiş değilim.
Borçlarım var, onları ödemeye çalışıyorum. Şu an cebimde neredeyse hiç param yok. Maddi olarak babamın durumu iyi ama onun parasını kendi kazancım gibi görmüyorum. Bu evde yaşıyorum, yediğim, içtiğim, kullandığım her şey karşılanıyor evet, ama bu benim kendi çabamla başardığım bir şey olmadığı için içten içe huzursuzum.
Son zamanlarda ciddi bir içsel çöküş yaşadım. Hayata karşı isteksizlik, karamsarlık, ölüm düşüncelerinin bile zaman zaman yükseldiği dönemler geçirdim. Günler birbirine benzemeye başladı ve hiçbir şey yapmak istemediğim anlar çoğaldı. Oysa ki, okul daha sadece bir haftadır tatilde…
Bir süredir karşıma çıkan Kitupp adlı uygulamanın reklamlarını görüyordum. Dün gece, tamamen rastgele bir şekilde indirip ücretsiz kitaplara göz attım. “Rezonans Kanunu” adlı bir kitaba denk geldim. Arka planda oyun oynarken sesini kısıktan açıp dinlemeye başladım. Dinledikçe içimde bir şeylerin kıpırdadığını hissettim. Sadece kulak kabartarak bile ertesi sabah erken uyanabildiysem, alarma karşı tepki verebildiysem, kim bilir daha fazlasını yaparak neler başarabilirim?
Kitabı daha sonra YouTube’da arayıp tekrar dinledim. Bu defa notlar çıkarmaya karar verdim ve kendime sekiz sayfalık sorularla dolu bir not hazırladım. Henüz hepsini cevaplayacak duygusal güce sahip değilim ama sadece soruları