Kerim A.
@kermaltnds
Okuma alışkanlığını yeni kazanmış bir okurum sadece.
34 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Mutlu insanlar ölmeye mahkûmdur. Çünkü hikayeleri biter. Tarih yalnızca mutsuzlar yazar.
Poyraz Karayel
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendi kendimeKendime Not
Ne yapacaksın? Düşünmeye fırsat ayırdın mı? Yani demem o ki ne düşünüyorsun ne planlıyorsun? Elinden gelen nedir? Gelmesi gereken nedir? İlerleyen zamanlarda seni heyecanlandıran nedir? Ne istiyorsun?
Bunlara sağlam cevap verilmesi gerekiyor. Başarı için her şeyi yapmak gerekiyor.
Çoğu şeyden taviz verilmesi gerekiyor. Hadi başlayalım o zaman.
Görmenin erdemi olsa tadından yenmez eminim. Bakar kör olmanın, kör olup bakmanın anlamsız veriştirdiği duygu birikimlerini alıp daha hat safhada ölü toprağı üzerinden atıp çoğalıp yeni bir duygu birikiminin üzerine atıp susmak. Farklılaşmak adı niye bu kadar garip geldi bilemeden o duyguları tekrar ele alıp hüzünlenip, kahırdan dert yanmaya uzanmak.
Yeni birini tanımak mesela. Yeni birini tanımaya çalışmak. O sana tanınma isteği uyandırıp kendini onu tanımaya itmek. O bundan fırsat bulup sessiz kalmasını seyretmek. Seyrettikçe sinirlenmek, sinirlendikçe depresife bağlamak. Çözümü nerde bulmalı insan?
Bu sorunu nerde nasıl çözümlemek. Çözümü bulmaya dert yanmayı sezmek, küçümsemek. Beklemek, ne kadar beklemek, beklemeyi ne kadar uzatıcı etkenleri elde etmek. Bu bekleyişi her zamana olduğu gibi kıkırdatmak. Parça parça koparmak ve tekrar bir olmasını sağlamak. Geçen zamanda hep aynı şeyi yineleyip durmak. Bu durmanın getirdiği alışkanlığı kendine vazife edinmek. İpleri koparıp artık düşünmemek gibi düşünmek. Rayları kendin şekillendirmek. Oraya buraya yol vermek. Kendin olanı kendin olan bir şekilde oluşturmak. Gittiği yere kadar, dağın yamacından ötesine doğru...
Tanışma kavramı bir mesaj bırakıp çekip gitmek mi? Elimi sallıyorum ellisi var demek mi? Modern yaşantımızda ikili ilişki kurmak mesajlaşmayla başlayıp mesajlaşmayla mı kalıyor? Bu hızlı gidiş hızlı bitişle mi sonlanıyor? Bu çabukluğu isteyen yok tabi ki.
O kadar zaman geçmiş ve hala hatır sorulamamış. Tek ruhumu daraltan etken bu etkileşim. Bitse ve yeni duygular ele alsak olmaz mı?
Uzun zamandır yoktum. Depresif halimin iyimser safhasında yarım kalan Körlük kitabına devam etme kararı kıldım.
Tahammül edilebilir mi? Simdi diyeceksiniz, soracaksınız neye? Sorunun cevabını almaktan ziyade bu soruyu sorabiliyor musunun diye devam etse sorgulayislariniz aslinda çözüm bu olacak. Bagdastirilicak o bu şuyla. Hadi sorayim zorda olsa kendi kendime: Tahammül edilebilir mi? Cevabim "HAHIR"
O kadar tuhaf bi akıl ve kafa yapısı varki insanoglunda ne kadar okudukça ne kadar araştırdıkça ve empati yaptıkça insanoglu değişebiliyor. Kendiniz olmaktan cikiyosunuz ve farklı bir ruh haline bürünüp farklı davranışlar sergileyebiliyoruz. Peki bunları yapmayıpta günümüz medyası ve televizyonculuğa gelecek olursak baya bi etkileşim var toplumumuzda. Böyle bulutlar üstünde yuruyen ve kendi varoluşlarının gerektirdiği bireye özgü davranışlarının yerine bi sembol arıyasimiz var kendi kendimize. Yakışıklı ve güzel olması gerekiyor bu tiplemelerin. Azıcık duygusallık, iki şiddet, aşk, silah tutan tipler... Yani eskiye nazaran güzel rol yapması, iyi olanı güzel kötü olanın çirkin bir şekilde lanse edilmesi, bilinç altına işlenmesi gerekirken tam karşıtının önümüze sürülmesi irrete edici boyuta ulaştı şahsımda. Bunu gören sadece benmiyim yoksa benim gibiler varda kaplumbağa misali içine mi kapandilar. Susturulmaya bu şekilde mi başladık diye çelişkiler sürüyor kendi içsel tartışmalarımda. Her şeyi iyi gösterip konuşmaya, düşünmeye fırsat vermeden önümüze sürülmesi; al bak her şey iyi ve kötü giden bir şey yok sen yanlış düşünüyorsun.
Doğru bu, olmayabilirde. Neden olmasın?
Belkide her şey iyi gidiyor ben yanlış dusunuyorumdur.