Bazen birini çok özlersin.
Sesi kulaklarında çınlarmış gibi olur,
Gülüşü zamanın içinden geçip gelir.
Ve bakışları...
Sanki hâlâ gözlerine değiyormuş gibi.
Keşke dersin.
Keşke birkez sarılsam,
Birkez daha kokusunu duysam...
Bir daha hiç bırakmasam.
Yüzüme bir daha çiçekli masa örtüleri sermeyeceğim
Sokakta kuş ölüsü bulmuş çocuk gibi ağladım
Söz dedim, söz verdim
Ruhumu gömdüğüm yer hâlâ belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.