Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, kafam karmakarışık sanki ne yapsam yanlış gibi ya da ne biliyim ben bir şey yapınca her şey daha kötüye gidecekmiş gibi hissediyorum. Yoruldum bu düşüncelerden. Önümde bir yol var farkındayım ama öyle karanlık ki nereden gideceğimi bilmiyorum tek bir ışık bile yok. Kaybolmaktan korkuyorum yolda değil de kendi içimde kaybolmaktan. Düşünmekten kaçar mı insan? Ben kaçıyorum... Peki aynı zamanda susmaktan kaçar mı? Ben ondan da kaçıyorum. Böyle sıkıştım kaldım bir yanımda içimde söylenmeyi bekleyen bir sürü söz dizesi bir yanımda ise susman en iyisi anlatsan ne değişecek denilen mantıklı cümleler geziyor. Napicam bilmiyorum sonra kalabalıklara giriyorum ardından bir bakıyorum ordan da soyutlamisim kendimi... Sorun galiba bulunduğum yerlerde değil benim içimde nereye gidersem gidiyim kiminle olursam olayım hep aynı yerde kalıyorum.