Irwin Edman’ın kaleme aldığı Sanat ve İnsan, sanatı yalnızca estetik bir uğraş olarak değil, insanın varoluşunu anlamlandırma biçimi olarak ele alan, sanat ile yaşam arasındaki güçlü bağı sade ama düşünsel derinliği olan bir dille ortaya koyan bir eserdir; Edman bu kitapta sanatın gündelik hayattan kopuk olmadığını, aksine insanın duygu, düşünce ve hayal dünyasının en doğal yansıması olduğunu vurgulayarak estetik deneyimin hem bireysel hem de evrensel bir yön taşıdığını savunur ve sanatçıyı yaşadığı çağın ruhunu taşıyan bir yorumcu olarak konumlandırır; bu yönüyle eser, sanata yeni bir bakış açısı kazandıran, okuru hem düşünmeye hem de kendi estetik algısını sorgulamaya davet eden güçlü bir felsefi metin niteliği taşır.