AveSta

AveSta
@kewok62
Baharı beklerken geçen kışlar gibi en güzel çiçekler hep en soğuk topraklarda açar. Ama bu bahar öncekilerden farklı sanki doğanın kendisi yorgun sanki ağaçlar bile eskisi kadar coşkulu değil.
Reklam
Bir çocuk geçti sokaktan, elinde yıpranmış bir dua. Gökyüzü sessizdi, mavi bile küsmüştü. Belki de bütün yollar, insanın içindeki yaradan geçiyordur..
rüzgâr adını unuttuğum bir çağrıyı taşır üzerimizde mevsim değil kader değişir biz ki bir fotoğrafın kenarında kalmışız ey ekim dokunma eylül’den kalan yanık kokusu hâlâ üzerimizde..
Yağmur iner paslı damlardan İnce bir çizgi uzardı ufka Bel kıvrımı gibi zarif Ay ışığı gibi kırılgandı Sonbahar solurdu yaprakların içinden Bir yürüyüş başlardı Ne aşka çıkar Ne unutuşa Sadece kendi menziline.. Ve kim duysa bu sesi Bilir, adı söylenmemişti Ama varlığı Gecenin tam ortasında yankılanır..
Yalnızlık dediğin belki de sokakta devrilen bir çöp kutusu yanından kalabalıklar geçer kimse dönüp bakmaz kimse eğilip kaldırmaz. Herkes, birbirine çarparak uzaklaşır yerdeki ağırlığa ortak olmadan. Kalabalık dediğin sessiz bir uğultu kimsenin kimseye değmediği bir akış. Ve ben, ayakkabımın bağını yine kendim çözeceğim yine kendim bağlayacağım. Çünkü kalabalıklar da yalnızdır eğilmeyi unutmuş yığınlar içinde..
Reklam