Gülcihan
@kewok_0
Şu anda okuduğu kitap
Kürt kültüründe kadının adı her zaman saygıyla, asaletle ve en yüksek mertebeyle yan yana yürümüştür. O, sadece bir anne ya da eş değil; her devirde el üstünde tutulan, kararı sayılan, baş tacı edilen asıl güçtür. Yüzyılların bu köklü gerçeği, birilerinin kirli ağızlarında ucuz bir mizah malzemesi yapılamayacak kadar kutsaldır.
Kendini bilmez birinin sığ söylemlerine tutulan o alkışlar ve atılan kahkahalar, ne Kürt kadınının değerinden bir şey eksiltir ne de bu sarsılmaz asaletini gölgeleyebilir. O boş gülüşler, ancak sahiplerinin algı eksikliğini ve cehaletini gösterir.
Unutulmasın ki; Kürt kadını dün de baş tacıydı, bugün de öyle ve yarın da bu duruş asla değişmeyecek. Sığ popülizmler ve haddini aşan sözler gelip geçer, ama kadına duyulan o derin ve asil saygı bu topraklarda sonsuza dek baki kalır.
Reklam
Eğitim, bir insanın içine bir şeyler doldurmak değil, o insanın içindeki cevheri (vicdanı ve aklı) dışarı çıkarmaktır. Şımarık yetiştirilen her çocuk, yarının saygısız yetişkini ve liyakatsiz çalışanı olur. Bu döngüyü kırmanın yolu, akademik başarıyı "araç", iyi insan olmayı ise "amaç" haline getirmekten geçiyor.
Sizce bu dönüşümde en büyük direnç nerede? Ailelerin alışkanlıklarında mı, yoksa sınav odaklı sistemin katı kurallarında mı?
Reklam