Gözləri tünd-mavi rəngdədir, danışanda kənarları qırışır. Amma hər şeydən çox gülüşü diqqətimi cəlb edir. Çoxbilmiş, valehedici, mehriban. O elə yaraşıqlıdır ki, yəqin, ağciyərlərimin funksiyası 10 faiz də aşağı düşür.
Xəstəxanaya gələndə gülə bilən xoşbəxt cütlük görmək nadir haldır. Onların əl-ələ tutmağı, bir-birilərinə istəklə baxmağı məndə də maraq oyadır, görəsən, birinin sənə belə baxmağı necə hissdir?