cdadashzada
@khanbabazada
4 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öğrendiklerim arasında, fark edenedek bana çok şeye mâl olan bir diğer düşünce ise iki sözcükle ifade edilebilir: Gerçekler dosttur.
Kişi Olmaya Dair Psikoterapistlerin çoğunun, özellikle de psikanalistlerin, kendileri ya da başkaları tarafından, terapileri üzerinde bilimsel inceleme yapılmasını reddetmeleri oldum olası ilgimi çekmiştir. Bu hissi ben de yaşadığım için tepkilerini anlayabiliyorum. Özellikle ilk yaptığımız incelemelerde, ne bulgular çıkacağını endişeyle beklediğimiz günleri çok iyi hatırlarım. Ya hipotezlerimiz çürütülürse! Ya fikirlerimizde yanılmışsak! Ya görüşlerimizin gerek çelerinin olmadığı düşünülürse! Böyle zamanlarda, geçmişi hatırlıyorum da, o zamanlar gerçekleri potansiyel düşman, olası felaket tellalları gibi görürdüm. Gerçeklerin daima dost olduğunu anlamam uzun sürmüş demek ki.
Bu mətn, müəllifin "həqiqətlər dostdur" fikrini necə qəbul etdiyini və bu anlayışa çatmaq üçün keçdiyi prosesi izah edir. Müəllif, psixoterapevtlərin, xüsusən də psixoanalitiklərin, öz terapiyalarının elmi şəkildə incələnməsinə qarşı göstərdikləri müqavimətə diqqət çəkir. O, bu hissi başa düşdüyünü qeyd edir, çünki özü də eyni narahatlığı yaşayıb. İlk araşdırmalarında hipotezlərinin səhv çıxacağından, fikirlərinin doğrulanmayacağından qorxduğu günləri xatırlayır.
Ancaq zamanla müəllif, həqiqətlərin düşmən deyil, dost olduğunu başa düşüb. Həqiqətə daha çox yaxınlaşmaq heç vaxt zərərli, təhlükəli və ya yetersiz ola bilməz. Müəllif, həqiqətlərin ortaya çıxmasına qarşı öz müqavimətini və düşüncələrini dəyişdirmək məcburiyyətini qəbul edir, amma eyni zamanda bunun həyatın daha doğru və məna dolu bir şəkildə anlaşılmasına yol açdığını başa düşür.
Müəllif, bəzən ən sevdiyi fikirlərin sübutlarla dəstəklənmədiyini görsə də, bu problemlə üzləşməyin onu həqiqətə daha
Şu anadek anlattıklarım ışığında bakacak olursak, şimdi söyleyeceğim deneyimim muhtemelen sizi şaşırtmayacaktir: Benim gözümde, benim deneyimim en büyük otoritedir. Geçerliliğimin ölçütü kendi deneyimlerimdir. Ne başka birinin fikirleri ne de Kişi Olmaya Dair kendi fikirlerim, tecrübelerim kadar yetkin olabilir. Bu, tekrar tekrar dönmek zorunda olduğum, benim içimde oluşmakta olan hakikate yaklaştığımı keşfetme tecrübesidir.
Bu mətn müəllifin şəxsi təcrübəsinin onun üçün ən böyük otoritet olduğunu ifadə edir. Müəllif bildirir ki, onun həqiqəti anlamaq üçün əsas mənbəyi, öz təcrübələridir. Başqa insanların fikirləri, dini kitablar, psixoloji nəzəriyyələr və ya Tanrının vəhyləri belə, onun şəxsi təcrübələrindən daha üstün ola bilməz.
Müəllif deyir ki, təcrübə nə qədər birincidirsə, bir o qədər də yetkindir. Hətta ən aşağı səviyyədə olsa belə, təcrübə öz dəyərini saxlayır. Əgər müəllif bir psixoterapiya nəzəriyyəsi oxuyursa və bu nəzəriyyəni öz xəstələri ilə olan təcrübələrinə əsaslanaraq yaradırsa, onda həmin təcrübə onun üçün daha yüksək otoritet dərəcəsinə malik olur.
Müəllifin təcrübələrini yetkin edən şey, onların hər zaman yeni və birbaşa yollarla sınaqdan keçirilə bilməsi ilə əlaqədardır. Bu səbəbdən təcrübə səhvlərdən və qüsurlardan azad olsa belə, hər zaman düzəldilməyə açıqdır.
Bu öğrendiğimle çok yakından ilişkili olarak bir de şu sonucu çıkardım: Başkalarının benim için yaptığı değerlendirmeler bana yol gösteremez. Başkalarının yargıları, onları dinlemem ve olduklan gibi dikkate almam gerekse de, asla bana kılavuzluk edemez. Bunu öğrenmek hiç de kolay değildi.
Bu mətndə müəllif, başqalarının onun haqqında etdiyi dəyərləndirmələrin ona istiqamət verə bilməyəcəyini vurğulayır. O, başqalarının fikirlərini dinləməyin və diqqətə almağın vacib olduğunu qəbul etsə də, onların heç vaxt ona yol göstərə bilməyəcəyini ifadə edir. Keçmişdə daha təcrübəli bir akademik şəxsin onun yanlış yolda olduğunu söylədiyində nə qədər sarsıldığını xatırlayır, amma sonradan anladığı əsas şey, öz işinin doğruluğunu və etibarlılığını dəyərləndirməli yeganə şəxsin özünün olduğunu öyrənməkdir. Başqalarının tənqid və ya təriflərinin onun üçün əhəmiyyətli ola biləcəyini qəbul edir, lakin bu dəyərləndirmələrin əsas qərar verici olmadığını vurğulayır.
Uzun zamandır fark ettiğim ve hâlâ da öğrendiğim en temel şeylerden biri de, size sanki değerli ya da yapmaya değermiş gibi görünen bir faaliyetin, gerçekten de yapmaya değer olduğudur.
Demem o ki, herhangi bir durumda bir bütün olarak organizmamın sezgilerinin, zekâmdan daha güvenilir olduğunu öğrendim.
Bu yaklaşımım, ressam Max Weber tarafından çok güzel ifade edilmiş: “Kendi mütevazı yaratıcı çabamı sürdürürken, en çok da henüz bilmediklerime ve henüz yapmadıklarıma bel bağlarım.”
Müəllif, bir fəaliyyətin ona dəyərli və ya etməyə layiq göründüyündə, həqiqətən də onun etməyə dəyər olduğunu öyrəndiyini qeyd edir. Bu, müəllifin öz içindəki, ağıl və məntiqdən daha dərindən gələn bir hissə, bir intuisiya güvəndiyini göstərir.
Və Max Weber bu ifadə ilə yaradıcılıq prosesində bilinməyənlərə və hələ kəşf edilməmişlərə güvənməyin əhəmiyyətini vurğulayır. Yəni, o, yaradıcılıq fəaliyyətində ən çox hələ bilmədiyi və etmədiyi şeylərin ona yol göstərdiyini bildirir. Bu yanaşma, insanın tam olaraq nə edəcəyini bilmədiyi zaman belə, bu bilinməyənlərə güvənərək daha orijinal və dəyərli nəticələr əldə edə biləcəyini ifadə edir.
İşte benim için önemli olan bir diğer tecrübem de şu: Başkalarının duygularını, özel dünyalarını kendi algıladıkları şekilde bana iletebileceği kanallar açmanın zenginleştirici bir deneyim olduğunu gördüm. Çünkü anlamak bize yeni bir şeyler kazandı rır. Başkalarıyla benim aramdaki engelleri kaldırmak istiyorum ki, isterlerse onlar da bana kendilerini olabildiğince açabilsinler.
Bu mətn, başqalarının duyğularını və özəl dünyalarını onların öz baxış bucaqlarından qəbul etməyin və bu əlaqəni qurmaq üçün kanallar açmağın nə qədər dəyərli və zənginləşdirici bir təcrübə olduğunu vurğulayır. Müəllif, başqalarını anlamanın insana yeni bir şeylər öyrətdiyini və onu zənginləşdirdiyini qeyd edir. Onun məqsədi, özü ilə başqaları arasında olan maneələri aradan qaldırmaqdır ki, insanlar ona özlərini tamamilə açmaq istədikdə bu imkanı əldə edə bilsinlər.
Mətnin əsas fikri odur ki, başqalarının hisslərini və düşüncələrini anlamaq üçün empati qurmaq və maneələri qaldırmaq insanın həm özünə, həm də başqalarına zənginləşdirici təcrübələr yaşadır. Bu, insan münasibətlərində daha dərin və səmimi əlaqələrin qurulmasına imkan yaradır.