Lâfügüzaf sanılmasın mısralarım,
Elzemdir memleketim, lakin cüda kaldım.
Serkeş oldum kaderime, Rab, affeder mi?
Bir lahza da sıkışıp, olduğum yerde saydım.
Ne bir sahabeyim, ne bir havari,
Gurbetçiyim, babam Adem gibi.
Söyle hani kime kalmış,
Rab'bin bu latif incisi?
Belki bir ömrümü, mahi ettim,
Nâlelerim işe yarar mı gayrı.
Velhasıl-kelam, çarpar yüzüme acizliğim,
Vecdi isterim ama hâk eder miyim?