Giriş Yap
Evimin yolunu kaybetmiş gibi hissediyorum halbuki kovuldum...
1 yorumun tümünü gör
Reklam
Yıllardır bir kıvılcım kapalı kında, Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi; Mustaribim bu duvarın dış tarafında, Şefkatına inandığım biri var gibi.
Boğazıma diziliyor önce hatıralar sonra mermiler şehvet kokan ellerimi kırarken ben bu sokakta şefkat kokan ellerini arıyorum ve hissediyorum saçlarının kokusunu. Kulağımda einaudi çalıyor her notasına bastığı tuş içimde parçalanırken olaylar zincirine bağladığım her ipi kendi ellerimle kesiyorum. Ve ellerimi kesiyorum Ve bileklerimi Ve kan. Azrail zaman geldi diyor artık gitmemiz gerek hayaller hevesler yaşanacaklar yarım kalıyor. Ve ölüm senaryosu Ve ölümün pornosu Ve ölüm Ve soğuk. Tırnakları kırılan her bir kadının onurunu duvara asması gibi o nuru içinde öldürmesi gibi kırık bir kemandan çıkan ses gibi sessizlikten doğan bir şey gibi küllüğe savurduğun sigaranın içindeki seni savurduğu sebepler gibi. Ve sokağın başı Ve alkol şişesi Ve kimsesizlik Ve kan soğuk ölüm son durak.
Onur Sevindik
Kendinden bile daha güçlü olmasını gerektiren bir kimsesizlik, bir kayboluştu şu yaşadığı ve insan bu çeşit bir kimsesizliği ancak kendi yurdunda, kendi insanlarının arasında yaşardı.
Reklam
Hangi ıssız mağarasında yalnızlığının Bir çığlıklı rüzgar eser karanlıklara Hangi umut, korkuyla, yem olarak attığın Gecenin dağlarında uluyan aç kurtlara. Oysa ışıklarımın gün olduğu şehirde Ölüm bile yaşamak biçimindeydi Ayrıyız ya hiçbiri yok gözümde Bir başka dünyanın kederindeyim şimdi. Dev elleri sarmış bizi azap şeytanlarının Anlamsız bir bomboşluğun yankılarıyız Unutulmuş sokaklarında tedirgin insanların Bir çiğ gibiyiz artık, kimsesizlik üstünde Bütün yalnızlar gibi sessizliğe gömülü Bütün yalnızlar gibi bir kere daha ölü. Oben Güney
Varlık Şiirleri Antolojisi 1933-2003, Enver ErcanSayfa 117 - Varlık Yayınları, İstanbul, 2. Basım 2003
Reklam
2
431
4.310 öğeden 1 ile 15 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.26.42