• Senin aydınlığın gelmeden buralara ben o hüznün karanlığına büsbütün teslim olacağım. Ağzımda ıssız bir mahallenin uğultusu, kalbimde sonbaharın o kurumuş yaprakları ile günümü gün değil hep gece edeceğim. Küllükte ki izmaritler, pencere mermerinde ki kuş pislikleri ve camın üzerinde ki parmak izlerim birer sevgi israfı olarak kalacak. Sen bana kalmazsan hiç bir şey bana kalmayacak. Sen bana yanmazsan hiç bir ateş beni yakmayacak. Bütün tanıdığım insanlar ve tanımak üzere olduğum insanlar herkes bana yabancı. Sen kimsin? Korkuyorum gelmenden ve gelme demekten. Korkunun aşka faydası var mı bilmiyorum. Bunu da senden öğreneceğim. Ama sen kimsin? Bilmiyorum.

    - Emre Koçak

    https://youtu.be/ChZ-R_QHMVo
  • -”Kalem aşkı yazdı. Aşk ateşe yazdı.”
    Ey yolsuz menzillerin aşka talip yolcusu! Aşk, ayrılık mevsiminde gökyüzünden katre katre hüzün düşerken sevda tüten şehri sessizce terk edip sır olmaktır. Aşk, ne yaz ne kış… Aşk, mevsimsiz sevip zamansız ve mekânsız gitmektir. Aşk, sendeki seni ararken sensizlikte kaybolmaktır…
    Aşk yolcusu zamansız ve mekânsız gidedursun aşksızlığın alıp başını gittiği bir zamanda zaman durmuştu. Aşkın kefaretini ödeyip dünya sürgününü bitirenler, sevda tüten iklimlerden sırrın geldiğini görünce sevgilinin selamıyla sükûn ediyordu.
    Aşka aşk olsun muydu? Aşka aşk olur muydu? Aşk sır mıydı? Aşkın sırrı olur muydu? Aşk esrarın perdesini yüzüne çekince sır olmuştu. Aşk dilden çıkmıştı. Dil harfsiz, kelimesiz söz olmuştu. Şeyh Hamid-i Veli bugün aşktı. Sükûtu konuşturan nefesi, kelimelere can veren dili aşk ile söyledi:
    “Aşktı beni benden eden, aşktı beni ben eden. Yandım. Yakıldım. Çamurdum can oldum. Hamurdum nan oldum. Yürek alevsiz yanar ocak ateşsiz. Nan’ı ateş pişirir insanı aşk.
    Yandım. Yakıldım. Aktım. Duruldum. Ateştim. Kor oldum. Var idim yok oldum. Aşk isterse zindan ışık, aşk isterse sır ayan. Ne ben varım ne sen. “Atarken sen atmadın. O attı.” ayetinin sırrınca ben sadece hiçim. Sadece bir hiç..!
    Yandım. Yakıldım. Öldüm. Doğdum. Zerreydim hiç oldum. Aşktım, Sır oldum. Hak ile olmaktan hiç vazgeçmedim. Vazgeçecek değilim. Lakin sen vazgeç sırrı ayan etmekten. Sorma “Kimsin?” diye. Ben sadece sırrım, sadece sır...!”
  • Karşısındayken her şeyimle bir hiç oluyorum, elimde bir silah dünyayı kalbinden vuracak gibiydim. Onu görünce bende bir şey işlemiyor, ruhuma biri 'Sen kimsin, diye fısıldıyor ya ben sanki nefessiz diri.
  • "Sen zannediyor musun ki bir tek alzheimer olan sensin? Herkes hasta, hepsi hasta. Yarın bugün bir milli maç olur, herkes her şeyi unutur. Bu millet neleri unuttu, seni mi unutmayacak, sen kimsin ki, alt tarafı bir katil, alt tarafı bir cinayet haberi." Şahsiyet
  • Bugüne kadar yalnızca, “Sen kimsin?” diye sorana ne cevap vereceğimi bilemedim.
    Halil Cibran
    Sayfa 10 - Bordro Siyah
  • Kimsin lan sen sapık yavşak ooo Allah senin belanı versin. O karınla ne bok yersen ye. Allah belanı versin. Öyle bi unuttumki seni yazdıpım bıraktığım an hemen unıttum ibom yeminlen. Meğer aşk değilmiş. Hiç sevmemişim kendimi kandıtdım. Çünkü depresyomdaydım. Anca biri bir adam beni iyileştirir sandım hiç öle olmadı aşkım. Benş iyileştiren hayata döndüren biri varsa o da sensin hayatımın aşkı. Ben onla karısının arasını düzelttiö. Çoğu zaman sevişme muhabbetlerine maruz kaldım. Karısını s3vdiğini inandırmaya necbırdum kendimi kullandırarak. O da çok seviyodu ama geçmişye eşinin hataları varmış. Çok seviyo karısını ama durmadan da beni isterid. Kendimi kullandırttım ne yazıkki Allah affetsin aralarını düzeltmek için yaomam lazımdı. Karısına romantilkik yapması için uardımcı oldum. Namaz öğrettim. İbom seni çok seviyorum her şeyimi bilmene hakın var. Bbenim öncem çol oldu beni kabullen. Ben senş geçmişinle çoktan kabul ettim. İnsanız herkesin hatası olır. Hayat bu birilleirni unutmak için hep aşk ararız. Ama yeminlen hep akışına bıtaktım. Birileir oldu belki de sevdim. Ama o birilerinş görünce limdi gr nişi hissetmiyorum. Çocuktuk. Hornonlar yani. Sen geldin. Ben sende buldum hayatı hayatım. Hayatımın aşkı sensin sen. Kalbim seni seçti bşr ömür el ele...
    Kalp kalbe yürücez yılları sevgilim..
  • Sevmek... 
    "Sevmek" dedim. 
    "Yoluna ölmek " dedi.
    " Yol" dedim.
    "Alıp başını gitmek" dedi.
    "Gitmek" dedim.
    Bir"Ahh" çekip, "dostlarından ayrılmak " dedi.
    "Dost" dedim. 
    Durdu. Bana baktı. "dost " diye mırıldandı.
    " Yüreğime nasıl koysam bilemedigim" dedi.
    "Yurek" dedim.
    "Dünyaları içine sıgdıramadıgım" dedi.
    "Dünya"dedim.
    "Hayatin bir yüzü " dedi. 
    "Yüz" dedim.
    " Ardında ne gizli bilemedigim" dedi.
    "Giz" dedim. 
    " Hep çözmeye çalıştığım" dedi.
    " Çalışmak " dedim.
    " Bitmeyecek öykü " dedi.
    " Öykü" dedim.
    " Binlercesini içimde gizliyorum " dedi.
    " Gizlenmek" dedim.
    "Iste , herşeyin bitimi" dedi.
    " Şey " dedim.
    "Sevda" dedi.
    " Sevda" dedim. 
    "Peşinden kostuğum" dedi.
    " Koşmak " dedim. 
    "Hayat bir maraton" dedi.
    "Hayat" dedim.
    "Öyle kısa ki!" Dedi.
    "Niçin kısa?" Diye sordum.
    "Yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi.
    " Yaşanması gereken ne var?" Diye sordum. 
    "Aşk" dedi. 
    "Kaç kere? " diye sordum. 
    "Bin kere" dedi. "Milyon kere" 
    "Neden bir kere deil?" Diye sordum.
    "Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi.
    "Önce ona varsan olmaz mı?" Diye sordum.
    "Keşke olsa " dedi, "Ama önce yoğrulmak gerek"
    "Acı çekmek mi?" Diye sordum.
    "Evet , aşk acısında yok olmak" dedi.
    "Yok olunca!" Dedim.
    "Işte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın "dedi.
    "Gerçek aşk!"Dedim.
    "Büyük o!"dedi.
    Durdum. Durdum. Ve sustum!
    "Neden sustun?" Diye sordu.
    "Yüregim titredi sanki" dedim.
    "Neden?" Diye sordu.
    "Bilmiyorum" Dedim. " Büyük O!"Dedim.
    "Evet" dedi, "Büyük O!"
    "Nerde?" Diye sordum.
    "Her yerde " dedi.
    "Nasıl?" Diye sordum.
    "Yüreğini aç"dedi.
    "Yüreğini açmak?" Dedim.
    "Bir tebessümle bak her şeye"
    "Tebessüm" dedim.
    "Her kapının anahtarı" dedi.
    "Kapı"dedim.
    "Girmeden bilemezsin" dedi.
    "Ya korku!" Dedim.
    "Bilinmeyenden korkar insan"dedi.
    "Ben bilmiyorum" dedim.
    "Neyi?" Diye sordu.
    "Ben'i" dedim.
    "Sen kimsin?" Diye sordu.
    "Ben kimim?" Diye sordum.
    "Sevgiyle beslenensin" dedi.
    "Kimin sevgisiyle?" Diye sordum.
    "Büyük O'nun" dedi.
    Durdum. Durdum. Yine sustum.
    "Kimsin?"Diye sordum.
    "SEN'im" dedi.