Yazar:
Nur Tunalı
Editör:
Fatma Kılınç
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
500
Basım Tarihi:
15 Eylül 2025
Yayınevi:
Oleksa Yayınevi
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786259700960
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Aidiyet 1 | Nur Tunalı
Bazı kitaplar vardır, sadece bir aşk anlatmaz Bir insanın nereye aitim? sorusunu kalbine saplar. Aidiyet tam olarak böyle bir kitaptı benim için.
Hikâyenin merkezinde Nasya var. Hayatı boyunca fazlalık gibi hissetmiş, ailesiyle arasında mesafeler olan, kendi dünyasında sessizce yaşamaya çalışan bir genç kadın. Garsonluk yaparak hayatını sürdürürken aslında tek istediği şey çok basit bir yere, birine, bir duyguya gerçekten ait olabilmek. Ama bazı eksiklikler insanın içine öyle yerleşiyor ki, nereye giderse gitsin o boşluk da onunla geliyor Ve sonra o gece oluyor. Karşısına çıkan gizemli adam, yani Pars Nasya’nın düzenli ve sıradan hayatına bir kırılma noktası gibi giriyor. İlk bakışta başlayan o yoğun çekim, zamanla sadece bir hoşlantı olmaktan çıkıp daha derin, daha karmaşık bir hâl alıyor. Bu adam sadece bir aşk ihtimali değil aynı zamanda Nasya’nın bastırdığı duyguların, korkuların ve geçmişinin kapısını aralayan biri oluyor.
Kitap boyunca en çok hissettiğim şey şu oldu
Bu hikâye bir aşk hikâyesinden çok bir kimlik ve aidiyet arayışı hikâyesi. Nasya’nın iç sesi, yaşadığı çelişkiler, birine yaklaşmak isterken aynı anda korkması Hepsi o kadar gerçekti ki. Bazen ona sarılmak istedim, bazen kendini bu kadar küçümseme diye kızdım. Ama en çok da onu anladım. Çünkü ait olma ihtiyacı hepimizin içinde bir yerde duruyor.
Yazarın dili akıcıydı. Bölümler ilerledikçe gizem dozu artıyor ve olayların arka planındaki sırlar yavaş yavaş açığa çıkıyor. Özellikle Nasya’nın geçmişine dair detaylar ortaya çıktıkça hikâye daha derin bir hâl alıyor. Sadece romantik bir bağ değil karakterlerin psikolojik tarafı da işlenmiş.
Kitapta yer yer yoğun ve karanlık bir atmosfer var. Duygular sakin değil sert, inişli çıkışlı ve zaman zaman insanın kalbini sıkıştıracak
Aidiyet; iki zıt karakterin birbirlerini bulma hikayesi. Bu Pars’ın hiç bilmediği duyguları öğrendiği, Nasya’nın sınırlarını aştığı, gerçek duygularını ve gerçek kimliğini bulduğu bir hikaye. Kader ağlarını örmüştü çoktan, buna ne Nasya engel olabildi nede Pars.
Pars Katipoğlu aşırı kızdığım ve sinir olduğum ama bir yerde anladığım bir karakter oldu. Travmatik geçmişi ve babası tarafından yetiştiriliş tarzı onu psikoloji üstünlük kurmayı seven, duygusal mesafeyi strateji olarak kullanan, kontrollü ve güçlü bir karakter haline getirmiş.
Ama tabiki Pars’ı da dize getirecek bir Nasya Ersoy var. Kırılgan olsa da dimdik ayakta duran, hiç bir koşulda lafını esirgemeyen, gururlu, sınırları olan bir karakter. Bazı yerlerde go Girl diye diye yerimde duramadım ama bazı yerlerde de Nasya ile birlikte kırıldım, kızdığım zamanlar da oldu tabi.
Pars bana göre takıntılı bir karakter değil, Pars’ın kalın duvarları var ve hiç sevgiyi tatmamış, o duyguları bilmeyen bir karakter. Nasya’yı ilk gördüğünde başta sadece sahip olmak istese de ilerleyen bölümlerde bunun aslında aşk olduğunu biz okurlar anlasak da sevgili Pars anlamamakta ısrarcı oldu. İlk kitapta en çok Pars’a kızdım bir çok konuda ama içten içe biliyorum ki Nasya’ya olan sevgisi onu gerçekten dize getirecek.
Ateş ve Defne’de kesinlikle var bir şeyler, onları azıcık bile sevemedim.
Begüm favori karakterimdir ve Begüm Paren ikilisini fazlasıyla shipledim, bakalım belki ikinci kitapta onlardan güzel bölümler okunabilir
Karakterler çok akıllıca işlenmiş. Yazar ilk kitapta travmaları ve geçmişin yaralarını çok güzel işlemiş. Geçmişin sırları hala peşimizi bırakmıyor her bölüm ayrı bir detay öğreniyoruz. Pars’ın bazı hareketleri beni çileden çıkarması dışında fazlasıyla sevdim diyebilirim.
Yazarın kalemine sağlık uçarak
Reklam
