Yorgundur Bodrum; annemin yorgun bedeni gibi yorgundur.
Gecelerin sabaha aktığı sokaklar çöp yığınları, idrar ve kusmuk kokusuyla yorulmuştur sanki.
Penceremizin altında canhıraş şekilde kavga edenler, kulakları sağır edecek tondaki müzik, zilimizi çalıp kaçanlar huzursuz kılmıştır bizi, tedirginizdir.
Turizm adına çılgınlığın, başıbozukluğun, özensizliğin, kabalığın ortasında yine de bizimdir Bodrum. Sevgimiz burada çiçeklenmiş, anılar burada birikmiştir.
Hayatım, Bodrum ve anne sevgisi arasında geldi bugünlere. Onlara duyduğum tutku, yazmaya yöneltti beni. Evet, bu iki sevgilimi yazmak için oturdum masaya.
Ben sevgilim diyeyim, siz vefa, minnet anlayın.
E. Güler Kocabıyık
