Ben, yıldızları yokluyordum geceler boyu...
Yıldızları kokluyordum, olmadığıım geceler !...
İçim, sızlıyordu, çünkü ''içim'' sızlıyordu her yaramdan dışıma...
Her yaram yaaar kokuyordu!..
Bir yıldız dudağıydı aradığım; soluksuz
gecelerimde... Hangisiydin, bilmeden...
Bilmeden, ışıktan bakışların hangisi olduğunu!...
Yıldızları kokluyordum gelmediğin geceler...
Ve ben ümit içiyordum ışık dökülen kurnalardan,
turnalar haber uçuruyorken aydınlık kıtalara,
ben uyuyordum...
Umuyordum ki;
hiç bitmeyecek kadar çok yarınımız var...
Muammer Erkul
