“En verimli yaşlarını, berbat bir eğitim sisteminin yetersizliğinde ziyan ediyorsun. Seni düşünmekten, hayal etmekten, içinden geldiği gibi yaşamaktan alıkoyacak her ne varsa, toplumsal normlarla yaşamına ince ince işlenmiş.
İstikrarlı bir iş ve meslek edinebilmek ve minnetsiz hür bir yaşam sürebilmek adına yıllarca, kaç narsist kaç egoiste katlandığını, kaç ahlaksıza direndiğini hesap edebilmen çok zor. Yanlış zamanda yanlış kişilerle yapıldığı için sonu iyi gelmeyen evlilik ya da birlikteliklerle birlikte, ömrünün yarısı ve en saf duyguların uçup gitmiş oluyor.
En büyük hayali, sadece bir yazlık almakla, sınırlı yaşamaya mahkûm edilmiş veya buna teslim olmuş bir toplum... Lüks ya da ortalama bir yaşam, hayata karışmak ya da inzivada kalmak… Hanım ya da efendi ya da aykırı bir marjinal olmak…
Sanki bir yerlerde büyük bir hata var. Tüm insanlığın istemsiz olarak eşlik ettiği, evrensel ve istikrarlı bir hata.
Bomboş, anlamsız, faydasız bir gidiş… Değişime tamamen kapalı olarak kodlanmış zihinler, politik baskılar, dinsel tutuculuk… İnsanlığı uyuşturan, tembelleştirip, körleştiren bir yaptırım, yanlış bir kurgu var sanki…
Var oluşun temel kurgusu değiştirilmiş, evrene ve insana dair tüm sırlar birileri tarafından şifrelenmiş gibi.
Doğmak, büyümek, vakti geldiğinde evlenmek ve aynı sıradanlığı devam ettirebilmek için kendinden bir tane daha yapmak… İş ve öğrenim hayatı, krizler, borçlar, yatırım, biraz tatil, yaşlılık ve ölüm…
Bu mudur yani sence de? Bütün bu kusursuz ve mantıklı işleyen sistem, bu matematik, sadece bunlara mı hizmet ediyor?
Oysa ben, bu mükemmel sistemin hepimiz için, çok daha derin anlamlar içerdiğini düşünüyorum. Bütün bunları biraz olsun anlamadan ölmeyiz umarım.”
Ezgi Tekköklü
