Ateş Halkı, Zamanı önüne katıp yürüyenlerin hikayesidir, diyerek kapılarını açıyor okuyucusuna. Karanlık ve aydınlığın birbirine karıştığı gölge zamanda; düşü ve gerçeği, evliyaları, cinleri, melekleri, meryemanları, yıldızları, burçları, geleneksel halk hikayelerini, İslam mistizmini ve Ortadoğu mitolojisinden esintileri de hissedeceğiniz fantastik bir hikayeyi konu ediniyor.
Rüstem, Rakamlar, sayıların içinde, sayılar sonsuzluğun içinde kaybolup gidiyordu. Sonsuzluk, yokluktur.
Yaşişi, bu vakit yıkım ve mutluluğun kaynağı birdir.
Şair, Göğüs kafesim daraldığında bedenim değil, ruhum acıyor. Kış başladığında fark ediyorum bedevi olduğumu.
Jariş, En iyisi bu olsa gerek, biri sevecek diğeri aşık olacak. Tutku da bu şekilde dengelenir.
Mardin, Bulutlar en çok neye benziyor? Suya mı? Bana mı? İnsana mı? Aşka gelmişti bahar ve gök.
Büyü, duaların tekrarıyım ama beni cin alır.
Aşk, kadınsa din putperestliktir.
Dergah, siz yağmuru, rahmeti, nazar edebilir misiniz ki?
Erz ağacı, tağuttan gölgelerim var.
Ruh, iyi ve kötü olanı fark edebilirim.
Cennet, Nurda kavrulmaktır.
Kehanet, en büyük belirsizlik benim.
Sıfır noktası, tanrıdır.
Harf, eksenim Kuzey Yıldızıdır.
Cin, yalın bir ateşten yaratıldık.
Ebced, harfleri tanımıyorum. Kuzey Yıldızına bakarız.
Havvas, gizli hazine benim.
Meryeman, çoğalırım ben.
Gözleyenler, yalın ateşin çocuklarıyız, biz bir halkız.
Korku, okurken içinize düşebilirim
Jan Darin Zanyan
