Ateşi Seçtim
Burhan GünelSesler ve Görüntüler …
İşte ondan, görüntüleri hep kendime saklarım. Bırakırım sesler havalansın içimden, sesler uzayın boşluğunda kendine yer bulsun. Ama görüntüler yalnız benim; yalnız benim gözlerimde çoğalan.
Sayfa 43 - KARŞI YAYINLARI, 1. Basım, Mayıs 1993
Kaybettiği Kendiyle (yeniden) Karşılaşmak
Sonunda oldu; hiç değilse bir kez olmasını istiyordum; kendimle karşılaştım. Ne zamandır yitirmişim. Geçmişim ve geleceğim birbirinden kopmuştu. Sonunda oldu; buldum ayak izlerimi.
Eve girer girmez lavaboya koşup ağladım.
Sayfa 75 - KARŞI YAYINLARI, 1. Basım, Mayıs 1993
Reklam
Niye Böyle …?
Binlerce yıldır süzülüp gelen yaşamın, acının, sevincin ve aşkın coğrafyası mı beni bu duygulara itiyor, yönlendiriyor bilmem ki? Kalıtım yoluyla ele geçirmiş olmalıyım bu belli belirsiz hüznü.
Sayfa 27 - KARŞI YAYINLARI, 1. Basım, Mayıs 1993
……. İçin Gidiyorum
Gitmiş.
Unuttuğu bir şey var; beni de alıp götürmeliydi buradan.
Seslerin ve titreyen görüntülerin arasında gözleri buğulanmış bir kadın kaldı. Mırıldanıyor işte gidenin peşinden: “Sen mutlu olmayı bilmiyorsun.”
“Biliyorum: Mutlu olmak yetinmektir. Yetinmekse ölmekten farklı değil. Onun için gidiyorum. Seni ve sesini unutmaya, kendi sesimi çoğaltmaya gidiyorum.”
Sayfa 24 - KARŞI YAYINLARI, 1. Basım, Mayıs 1993
ACI ve ACIYI YAŞAMAK …. (üzerine)
“Boş ver,” dedi Hasan, “aldırma. Acı evrenseldir, zaman zaman hepimiz duyarız. Önemli olan, onu içimizde gerektiği gibi ağırlayabilmek, karşısında yenik düşmemektir bence…. Hem de bir inanç uğruna olunca….”
Sayfa 51 - KARŞI YAYINLARI, 1. Basım, Mayıs 1993
Reklam
Reklam