Gecenin karanlığında kalmışken yolumu aydınlatan dolunayımsın,
Ben bir deniz, sen üzerime vuran yakamozsun.
O kadar yakın ama bir o kadar da erişilmez.
Kalesini dört bir yandan kuşatmış düşmanlara,
Israrla son mermilerini sıkan bir askerin umudu ile sevdim seni.
Sen benim bitiremediğim sevdam,
Anneme yazamadığım bir mektup,
Babama sarılmadığım sıcaklık,
Göremediğim bahar,
Kabuk tutmayan yaram,
Sen benim ömrümün sonu, hayatımın başlangıcısın.
Şakadan da olsa yalan söylemeyecek kadar sevdim seni.
Bir çocuğun pamuk şeker yemesi kadar masum,
Neşet Ertaş’ın şarkıları kadar içten.
Mecnun gibi değil, Mustafa gibi sevdim seni.
Yalan söylemek ne haddime! Özür dilerim,
Ben seni, annesine sarılan bir çocuk kadar sevdim.
Özür dilerim,
Ben seni gerçekten sevdim…
Mehmet Yasin Sülüten
