-"Denizin kenarında oturuyorum, böyle git gel içinde... Bu adam ölürse ben ne yaparım diye - bezmişim herkesten- alır tası tarağı, kendi namazında niyazında, çekilirim bir köşeye gibi, çok tehlikeli sınırlarda, git gel'ler içinde böyle...
O günün akşamında yanına vardığımda, beni böyle çok güzel karşılayıp, doğrudan: "İşte ferdi olarak çekilirsin bir köşeye, kendini kurtarabilirsin, ama cemiyet halinde BÜYÜK KURTULUŞ? Bizimki o!"
Diyor doğrudan!
İşte orası "dönüm noktası" oldu
benim için...