Eser, bilim ve din arasındaki ilişkinin tarihsel gelişimini kategorilere ayırarak inceler. Dixon, öncelikle Çatışma Tezinin (bilimin dini yendiği veya dinin bilimi baskıladığı fikri) 19. yüzyılda kurgulanan bir anlatı olduğunu savunur. Kitap boyunca; Galileo olayı, Isaac Newton’un Tanrı’yı evrenin mimarı olarak görmesi ve Charles Darwin’in teorisinin dini çevrelerde yarattığı asıl tepkinin ne olduğu gibi konular kronolojik ve tematik bir sırayla işlenir.
Yazar, bilimin ve dinin tanımlarının zaman içinde nasıl değiştiğine odaklanır. Ortaçağda "bilim" denilen şeyin aslında "doğa felsefesi" olduğunu ve bunun ilahiyatla iç içe geçtiğini hatırlatır. Kitap, günümüzdeki "akıllı tasarım", "ateizm" ve "kozmoloji" tartışmalarına da değinerek, bilimin sorduğu "nasıl?" sorusu ile dinin sorduğu "neden?" sorusu arasındaki o ince ve bazen iç içe geçen sınırı çizer..