Yazar:
Kemal Tosun
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
261
Basım Tarihi:
Ağustos 2025
Yayınevi:
İkinci Adam Yayınları
ISBN:
9786255665492
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Yıllar önce Harun un hocasının okumak için önerdiği 100 eser bir katil in oyuncağı haline geliyor.İlk önce kurbanlarını öldürüp sonra üzerlerine eserden sayfalar bırakıyor.Başta tesadüf olarak görünen bu olay zamanla korkunç bir paradoksa dönüşüyor. Katilin hedefi 100 kişi ve Harun bunu farkeden tek kişi oluyor.Katil o kadar ince bir zekayla öldürüyor ki kurbanlarını kimse bunların bir cinayet olabileceğine düşünmüyor.Harun bu dava için araştırmalar yapıyor,şehir şehir geziyor,emekli olana kadar çabalıyor ama gel görelim ki katilden bir iz bile bulamıyor. Tam vazgeçtiği anda ise beklenmedik bir olay gerçekleşiyor….. Sizce harun kaç yılın sonunda katili bulabilecek midir
Kitap iki ana bölümden oluşuyor.Okur birinci bölümde Harun un çözmeye çalıştığı davaya odaklanırken, dört yolcu adlı ikinci bölümde ise yeni bir hikayenin içinde buluyor kendini. Nejat ın intikam arayışı. Ben iki bölümü de soluksuz okudum.Hangisini daha çok beğendin derseniz Nejat ın intikamı beni daha çok şaşırttı,ters köşe yaptı diyebilirim.Böyle bir son beklemiyordum.Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen bence güzel bir eser çıkmış ortaya.tavsiye ederim.Keyifli okumalar.
Selamlar bir polisiye eser olan Bitmeyen'in yorumuyla geldim.
Emekli polis Haldun’un kimsenin inanmadığı bir dosyanın peşinden gitmesini anlatan bu roman, klasik bir “seri katil” hikayesinin çok ötesine geçiyor. Çünkü burada cinayetler ne kanla ne de silahla işleniyor; aksine, kaza süsü verilmiş ölümler ve edebiyatın sessiz tanıklığı var.
Yıllar önce Haldun’un hocasının okuyun diye önerdiği yüz klasik eser bir katilin oyuncağı oluyor. Katil, her cinayetten sonra kurbanın üzerine bu eserlerden birkaç sayfa bırakıyor. İlk bakışta anlamsız görünen bu detay, roman ilerledikçe tüyler ürpertici bir matematiğe dönüşüyor: Hedef yüz kişi. Ve Haldun, bunun bir tesadüf değil, bilinçli bir seri cinayet olduğunu fark eden tek kişi. Ama gelin görün ki ona kimse inanmıyor.
Çünkü Kurbanlar daha önce mucizevi şekilde kurtuldukları kazalarla birebir aynı şekilde ölüyorlar. Yani hepsi normalde kaza gibi görünüyor.
Kitap iki ana bölümden oluşuyor ve ikinci bölüm “Dört Yolcu” başlığını taşıyor. Bu bölümde okur, bambaşka bir hikayeyle karşılaşıyor: Nejat’ın intikam arayışı. Bu bölüm, ilerledikçe karanlık bir psikolojik gerilime dönüşüyor. Nejat’ın aldığı intikam, beklentinin çok ötesinde, kan dondurucu bir sona ulaşıyor.
Sonuç olarak bu eser, sadece “katil kim?” sorusuna odaklanan bir polisiye değil; kader, adalet, intikam ve insanın karanlık tarafı üzerine kurulu, katmanlı bir anlatı sunuyor. Kaza gibi görünen ölümler, klasik eserlerin sayfaları ve sonunda birleşen iki güçlü hikaye… polisiye romanlarda sürprizli finali, zihni kurcalayan detayları, ee şimdi ne oldu? demeyi seven okurlar için tavsiye ederim.
Bugün sizlere güzel bir polisiye ile geldim. @kml_tsn_ ’un yazdığı “Bitmeyen,” bozkırın ortasında, gece vakti yaşanan sarsıcı bir sahneyle açılıyor: dört otomobilin farlarıyla aydınlanan bir tümseğin altında, sayfalarla örtülmüş bir ceset bulunuyor. Bu görüntü, romandaki gizemin çıkış noktası olsa da Kemal Tosun anlatıyı yalnızca bu olayın peşine düşmek için kurmuyor. Hikâye, toplumun kenarında duran, “entel” diye etiketlenen ama aslında hiçbir yere tam olarak ait olmayan Haldun’un bakışıyla ilerliyor; paranın, makamın, ideolojilerin dışında kalmış bir hayatın sessiz ama yoğun taraflarını açığa çıkarıyor. Polisiye bir merak duygusu satır aralarında varlığını korurken, roman asıl gücünü insanın yalnızlığına, düşünceyle yaşama haline ve kendisiyle kurduğu mesafeye odaklanmasından alıyor.
Tosun’un dili sakin, acele etmeyen ve gösterişten uzak; semboller göz doldurmak için değil, metnin ruhunu tamamlamak için orada. Sayfalarla örtülmüş ceset imgesi, bilgiyle, suskunlukla ve yarım kalmışlıkla örülü bir hayatın simgesi gibi romanın geneline yayılıyor. Büyük iddialar kurmadan, yüksek sesle konuşmadan ilerleyen bu anlatı, okuru çözüm aramaya değil, sorularla baş başa kalmaya davet ediyor. Bitmeyen, bitip rafa kaldırılan değil; okunduktan sonra da zihinde dolaşan, insanın kendi iç sesini yoklayan ve adının hakkını veren bir roman olarak hafızada yer ediyor. Özellikle türü sevenlerin hoşuna gideceğini düşünüyorum. İyilikle ve kitapla kalın.
Bir ilk roman…İlk romana göre ortalama üstü…akıcı olmasına daha çok puanım…iki ayrı polisiye novella var özellikle ilk bölümü daha çok beğendim…bir eleştirimde fazla erkek muhabbeti odaklı bir kitap olması…
Reklam
