... Demek savaş bitmiş ha diye düşünür komutan. Doğal ölüme dönüyoruz...Savaş her yerde bitmiştir,..Şu şarkı söyleyen adamlara kim bilir kaç kez nişan almışlardı öldürmek amacıyla?... Çünkü savaş şiddete dayalı ölümü yasal sayar. Peki ya şimdi? Komutanın yüzü gözyaşlarıyla kaplanmıştı. Gerçek değildir bu: Derhal, savaşın bitemeyeceğini insanların kafasına sokmak gerekir kesin olarak. Ağır ağır, güçlükle silahını kaldırır ve orada şarkı söyleyen, gülen, kucaklaşan adamlara, barışa kavuşmuş düşmanlara nişan alır.
Başlangıçta, ilk karşılaştıkları sırada, birbirlerini sevmişlerdir çünkü farklı yollardan her ikisi de sonsuz ve yalnızlık içinde bir mutsuzluk yaşamışlardır.
Sessizlik hangi noktada bulunursa bulunsun, orada bir insan sesi gizlidir; ve de bu ses onu düşünür, onu inceler, onu İnceden inceye yoklar. Eğer yokluk de sesizlik birleşirse, onun anlayamadığı işaretlerle aralarında haberleşirse, o zaman ne olacaktır onun hali?